«Μη χειρότερα!..»

Κωδικός Πόρου: 00285-117459-28
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 19/03/11 14:18
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Το Σχόλιο της Ημέρας, 00285-117459-28




Περιγραφή:

 

Αναντίρρητα η Χώρα μας διέρχεται μία από τις πλέον σοβαρές οικονομικές κρίσεις στην ιστορία της. Αν σκεφτούμε, όμως, τι υπέστη η Ιαπωνία με το τριπλό χτύπημα (σεισμός, τσουνάμι, πυρηνικά), αντιλαμβάνεσθε και σεις ότι κάπου πρέπει να κάνουμε τον σταυρό μας και να λέμε αυτό που λέει ο λαός: «Μη χειρότερα!..».

ΕΛΑΒΑ χθες ένα ενημερωτικό φυλλάδιο από την Ιερά Μητρόπολη Καλαβρύτων μέσα στο οποίο διεκτραγωδείται η δεινή θέση της Χώρας μας, αλλά και οι συνέπειες αυτής της οικονομικής κρίσης με τους χιλιάδες πλέον άστεγους και πεινασμένους.

«Η κυβέρνησή μας -γράφει-στους ξένους και οι Έλληνες με την κατάσταση που επικρατεί ζητιανεύουν και μάλιστα καθημερινά στις Μητροπόλεις και στους Ναούς, επαιτούν για λίγα ευρώ –για τη Δ.Ε.Η., για το ενοίκιο, για λίγο γάλα, για λίγα τρόφιμα, για ένα πιάτο φαγητό. Και με το κύμα της επαιτείας που συνεχώς αυξάνει και η Εκκλησία δυσκολεύεται να ανταποκριθεί και φοβούμαι σύντομα θα αδυνατεί. Σ’ αυτή την ανάγκη προσφέρουν και αρκετοί Δήμοι με τα συσσίτια καθημερινά…».

Λέει πολλά και ενδιαφέροντα πράγματα ο σεβαστός μας Μητροπολίτης Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος, ο οποίος τυγχάνει να είναι και πολύ καλός μου φίλος. Ακόμη περισσότερο όταν μας θυμίζει τον άσωτο –και γιατί όχι;-  έκλυτο βίο των Ελλήνων, οι οποίοι «αφού έφαγαν και ήπιαν», τώρα ήρθε η ώρα να «πληρώσουν τον λογαριασμό». Πολύ ωραίο δε και το παράδειγμα της παραβολής του άσωτου υιού, όπως ακριβώς κάνει σήμερα η Ελλάδα. Ας μου επιτρέψει, όμως, ο καλός μου φίλος να τού θυμίσω έναν μύθο που λέγανε στο χωριό μου, το Βεσίνι Καλαβρύτων:

Κάποτε ήσαν δύο σιαμαίοι δίδυμοι αδελφοί, που είχαν την δυστυχία να είναι τα σώματά τους κολλημένα και όπου πήγαιναν η ανάγκη τους έκανε να είναι μαζί. Ο ένας ήταν υπομονετικός, αλλά ο άλλος βλάσφημος και τα έβαζε συνεχώς με τον Θεό.
--Μη βλαστημάς, αδελφέ μου, υπάρχουν και χειρότερα!.., έλεγε ο υπομονετικός αδελφός.
--Μα τι χειρότερα να πάθουμε από αυτό που έχουμε πάθει; Υπάρχουν χειρότερα από αυτά που ζούμε κάθε μέρα να περπατάμε κι οι δύο κολλημένοι όπου βρεθούμε κι όπου σταθούμε; Έτσι του απαντούσε ο άλλος.
--Άκου, που σου λέω εγώ, αδελφέ. Μη χειρότερα να λες!...
Ο διάλογος αυτός γινόταν σε καθημερινή βάση, ώσπου μια μέρα πέθανε ο υπομονετικός αδελφός και ο άλλος αναγκάστηκε πλέον να τον κουβαλάει στην πλάτη σε όλη τη ζωή του! Τότε θυμήθηκε τα λόγια του αδελφού του που του έλεγε συνεχώς: «Μη χειρότερα!..».

Αναντίρρητα οι Έλληνες περνάμε μια οικονομική και ασφαλώς μία ανθρωπιστική κρίση με όλους αυτούς τους οικονομικούς μετανάστες, που ήρθαν στην πατρίδα μας για ένα κομμάτι ψωμί, αλλά είναι άστεγοι και κοιμούνται στα παγκάκια ή τις αυλές των σπιτιών.

Αν σκεφτούμε, όμως, «τι τραβάει» αυτή τη στιγμή η Ιαπωνία, ίσως συνειδητοποιήσουμε το γεγονός ότι εμείς ενδεχομένως ζούμε καλύτερα.

Η Ιαπωνία –όπως και να το κάνουμε- βρέθηκε αντιμέτωπη με μία πυρηνική αλλά και με μία πολύ μεγάλη ανθρωπιστική κρίση μετά το σφοδρό σεισμό και το τσουνάμι που ακολούθησε. Οι εικόνες που μεταδίδουν σε καθημερινή βάση όλα τα μέσα επικοινωνίας αποκαλύπτουν όλο και περισσότερο το μέγεθος της καταστροφής και της τραγωδίας, που ζει αυτός ο λαός. Κι όχι μόνο!

Αν –ο μη γένοιτο- γίνει αυτή η έκρηξη, που λέγεται, στους πυρηνικούς αντιδραστήρες, τότε οι άνθρωποι της ευρύτερης περιοχής, ίσως και σε όλο τον κόσμο, θα ζήσουν το μαρτύριο του Ταντάλου. Θα βλέπουν τρόφιμα και δεν θα τα αγγίζουν για να μη μολυνθούν από ραδιενέργεια!

Ήδη, η Ιταλία απαγόρευσε την εισαγωγή προϊόντων τροφίμων από την Ιαπωνία λόγω ανησυχιών ότι μπορεί να έχουν μολυνθεί από ραδιενέργεια, όπως επιβεβαίωσαν σήμερα αξιωματούχοι του υπουργείου Υγείας. Το ίδιο κάνουμε κι εμείς  στα ελληνικά αεροδρόμια.

Μήπως υπάρχουν και χειρότερα, λοιπόν; Λέω: Μήπως;

Ο Θεός να βάλει το χέρι Του διότι αυτά που συμβαίνουν στις άλλες χώρες, οι οποίες επιμένουν στις πυρηνικές εγκαταστάσεις και -το χειρότερο- συνεχίζουν τους πολέμους, όπως ετοιμάζονται τώρα στη Λιβύη, δεν είναι ό,τι καλύτερο ζει η ανθρωπότητα. 

Με σεβασμό και εκτίμηση

ΑΓΓΕΛΟΣ Π. ΣΑΚΚΕΤΟΣ
Σάββατο, 19 Μαρτίου 2011