Η ζωή πώς θνήσκεις; Πώς και τάφω οικείς;

Κωδικός Πόρου: 00285-117424-210
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 23/04/11 14:25
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Το Σχόλιο της Ημέρας, 00285-117424-210




Περιγραφή:

Η ζωή πώς θνήσκεις; Πώς και τάφω οικείς;

Η Κάθοδος του Ιησού στον Άδη, όπως και παλιότερα η Κάθοδος του Ορφέα στον Άδη, είναι άλλο ένα χαρακτηριστικό δείγμα της προϋπάρξεως θεϊκού σχεδίου για τη συνάντηση των δύο αυτών παγκοσμίων μεγεθών της ανθρώπινης ιστορίας: του Ελληνισμού και του Χριστιανισμού!..

Αριστερά: Η «Ες Άδου Κάθοδος» του Ορφέως. Δεξιά: Η «Ες Άδου Κάθοδος» του Ιησού. Άλλη μία προλείανση του εδάφους για την Έλευση του Θεανθρώπου πάνω στη γη!..

ΜΕΓΑΛΟ Σάββατο σήμερα και όλοι μας χθες βράδυ παρακολουθήσαμε με ιεράν συγκίνησιν την περιφορά του Επιταφίου ψάλλοντες όλοι μαζί το: «Η ζωή εν τάφω»!.. Όλοι μαζί!.. Υπό τους ήχους της μουσικής και της ψαλμωδίας!..

Κατανυκτική η ατμόσφαιρα!.. Κι ακόμη πιο κατανυκτική η μυστηριακή αυτή βραδιά, όπου έβλεπες παντού το χρυσαφί χρώμα να δένει αρμονικά με το βιολετί χρώμα της νυκτιάς, όπου το ημίφως των κανδηλιών σού δημιουργούσε την αίσθηση ενός άλλου κόσμου! Μιας άλλης, ξεχωριστής θα λέγαμε, μαγείας!

Και μέσα σ’ όλη αυτή τη συγκινητική ατμόσφαιρα, όπου οι λαμπάδες και τα εγκώμια των ψαλτών δονούσαν κυριολεκτικά τις ψυχές των ανθρώπων, εμείς οι νεότεροι Έλληνες, σαν άλλοι (μικροί, αν θέλετε) ιεροφάντες του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, θυμηθήκαμε κάποια πράγματα από την πανάρχαια ελληνική ιστορία, την μυθολογία μας, όπως η Κάθοδος του Ορφέα στον Άδη σε συνδυασμό με την Κάθοδο του Ιησού στον Άδη, ως δύο αρμονικά στοιχεία που ήρθαν να κάνουν τις θύμησές μας πιο ανθρώπινες και πιο συγκινητικές.

 Είναι το διάβα της δικής μας ανθρώπινης ιστορίας, καθώς όλοι μας κουβαλάμε στο σταυροδρόμι της ζωής το δισάκι του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας!.. Την Κιβωτό της δικής μας ζωής!..

Και δεν ήταν τυχαία αυτή η αναφορά!.. Αν οι ορφικοί είχαν τον μυστικισμό, τα δικά τους μυστήρια, ήρθε στη συνέχεια η Εκκλησία να υιοθετήσει τον δικό της «μυστικισμό», μέσω της προσευχής, τα δικά της Μυστήρια, που άλλαξαν τη ζωή κάθε Ορθόδοξου Έλληνα και τον έκαναν να βλέπει συνεχώς το φως και όχι το ημίφως!

Το έγραψε και ο Αναστάσιος (Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας), θα το σημειώσουμε κι εμείς: Το μυστικό βίωμα στην Ορθόδοξη Ανατολή δεν απομονώνει τον άνθρωπο από την εκκλησιαστική κοινότητα. Τουναντίον! Τον κάνει πιο προσιτό στον άνθρωπο, πιο οικείο, πιο αλληλέγγυο, πιο αγαπητό. Κι όχι μόνο!..

«Ο ορθόδοξος μυστικισμός στενά συνδεδεμένος με τον μοναχισμό διατηρεί επίσης έναν προφητικό χαρακτήρα. Υψώνει τη φωνή της προσωπικής εμπειρίας εναντίον καταχρήσεων της εξουσίας, υπερασπίζεται την αλήθεια και τη δικαιοσύνη, αντιδρά αποφασιστικά στη συμβατικότητα, στη στείρα εξωστρέφεια.».

Και κάτι ακόμη:

«Ο ορθόδοξος μυστικισμός δεν αντιπαρέρχεται την ιστορία• αντίθετα, ποτισμένος από τη βιβλική σκέψη, διατηρεί έντονη και πλατειά ιστορική συνείδηση. Δεν μπορεί να αγνοήσει την ιστορία, ένας πνευματικός δρόμος, ο οποίος στηρίζεται σε δύο αξονικά γεγονότα: ένα του παρελθόντος, τη σάρκωση του Λόγου, και ένα αναμενόμενο, τη δευτέρα έλευσή του…». 

Τι μεγάλες αλήθειες!..

Κι όσο σκέπτεται κανείς ότι στον ορθόδοξο μυστικισμό δεν επιδιώκεται η φυγή, όπως γίνεται σε διάφορες άλλες θρησκευτικές ή φιλοσοφικές τάσεις, αλλά αποτρέπει τη φυγή με την αγάπη προς τον πλησίον του και μόνο με την αγάπη, τόσο πιο πολύ αισθάνεται άνθρωπος!..

Σήμερα, καθώς αντικρίζουμε την Αποκαθήλωση του Κυρίου, ο νους μας στρέφεται στο παρελθόν. Στις ρίζες της Φυλής μας!.. Εκεί που ο άνθρωπος, δια της μουσικής του εσταυρωμένου Ορφέως,  μας θύμιζε τους ήχους της  ζωής!.. Αυτό που σήμερα αισθανόμαστε και νιώθουμε  με τον  Λόγο του Κυρίου!.. Μια άλλη θεία και μαγευτική μουσική, όπως αυτή που ακούγαμε στους κτύπους της καρδιάς της μάνας μας, της πρώτης ανθρώπινης μουσικής, όταν ήμασταν ακόμη βρέφη!

Και μακάρι, ω άνθρωποι, να παραμείνουμε βρέφη!.. Εκείνα τα άδολα και χαρωπά παιδιά, που ακόμη και σήμερα αναρωτιούνται πώς ένας Δημιουργός και Κτίστης του Κόσμου, βρίσκεται κάτω από την πλάκα του ανθρώπινου τάφου!

Η ζωή πώς θνήσκεις;
Πώς και τάφω οικείς; 

Με σεβασμό και συγκίνηση

ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΝ. ΣΑΚΚΕΤΟΣ
Μ. Σάββατο, 23 Απριλίου 2011