Η πιο μεγάλη νύχτα του Κωνσταντίνου Καραμανλή!..

Κωδικός Πόρου: 00285-117332-783
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 24/07/11 14:43
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Το Σχόλιο της Ημέρας, 00285-117332-783




Περιγραφή:

Η 23η Ιουλίου 1974 σηματοδότησε την απαρχή μιας νέας πολιτικής στο σκηνικό της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Πόσα πράγματα άλλαξαν, όμως, προς το καλύτερο και τι μπορούμε να κάνουμε για να μη φθάσουμε σε ακραίες (και ίσως αντιδημοκρατικές) καταστάσεις;

ΑΝΑΝΤΙΡΡΗΤΑ η 23η Ιουλίου 1974, ημέρα της επιστροφής του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην Ελλάδα και της πρώτης μεταπολιτευτικής ημέρας στο καινούργιο πολιτικό σκηνικό που δημιουργήθηκε στην πατρίδα μας, είναι κάτι που δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς.

Γνωστά τα ιστορικά γεγονότα… Η Ελλάδα πνιγμένη κυριολεκτικά στο αίμα από τα αιματηρά επεισόδια που έγιναν στην Κύπρο, με την ανατροπή του Μακαρίου (15 Ιουλίου) και την εισβολή των Τούρκων (20 Ιουλίου), βρήκε στο πρόσωπο του άρτι αφιχθέντος Κωνσταντίνου Καραμανλή (23 Ιουλίου) την ανάσα που περίμενε, για να ορθοποδήσει από το «δεκανίκια» ή τον «γύψο» που της είχαν βάλει οι Απριλιανοί.

Λέγονται πολλά, που δεν μπορούμε ούτε να επιβεβαιώσουμε, αλλά ούτε να αμφισβητήσουμε. Πως ο Καραμανλής, για παράδειγμα, από φόβο μήπως τον σκοτώσουν οι Χουντικοί, κοιμόταν από κότερο σε κότερο, πως οι Τούρκοι ήσαν έτοιμοι να κάνουν και άλλη εισβολή (πράγμα που επιβεβαιώθηκε λίγες μέρφες αργότερα με την εισβολή του Αττίλα 2 στη σημερινή κατεχόμενη Κύπρο) και πολλά άλλα.

Ένα είναι βέβαιο: η νύχτα της 23ης προς την 24ην Ιουλίου 1974 ήταν η πιο μεγάλη νύχτα του Κωνσταντίνου Καραμανλή!.. Μια νύχτα που καταγράφηκε ήδη στις σελίδες της Ελληνικής Ιστορίας ως κάτι μαναδικό, εξαιρετικό και εθνικά κρίσιμο. Αλλά τι βρίσκει ο Έλληνας την επόμενη ημέρα;

Για να είμαστε ειλικρινείς, η πολιτική μεταβολή στην Ελλάδα - σύμφωνα με όλες τις γνωστές ιστορικές πηγές - είχε αποφασιστεί στις 21 Ιουλίου του 1974 από τη στρατιωτική ηγεσία της χούντας, όταν ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγός Γρ. Μπονάνος και οι αρχηγοί των τριών κλάδων Στρατού, Αεροπορίας και Ναυτικού (Γαλατσάνος, Παπανικολάου και Αραπάκης), αποφάσισαν να αυτονομηθούν από τον Ιωαννίδη, που μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν ο αρχηγός της χούντας, και να κινηθούν προς την κατεύθυνση πολιτικοποίησης του καθεστώτος.

Βοήθησαν προς την κατεύθυνση αυτή οι Αμερικανοί, που κατά τον Ιωαννίδη άλλα του έλεγαν και άλλα του έκαναν; Το σίγουρο είναι πως η καθεστηκυία τάξη πραγμάτων και οι Αμερικανοί δεν ήθελαν σε καμία περίπτωση να χάσουν τον έλεγχο.

«Αν το καθεστώς κατέρρεε - γράφει ένας από τους κορυφαίους πρωταγωνιστές της αλλαγής του '74, ο αρχηγός του Ναυτικού Π. Αραπάκης -, ο λαός δε θα έμενε απαθής και η αιματοχυσία θα ήταν αναπόφευκτη». Το σύνολο των διεργασιών, συνεπώς, συνέκλινε σ' ένα στόχο: Να μην εμφανιστεί στο προσκήνιο ο λαϊκός παράγοντας. Και έγινε ό,τι έγινε…

Σήμερα, μία ημέρα μετά την ιστορική εκείνη ημέρα της 23ης Ιουλίου 1974, ο προβληματισμός όλων είναι πόσα πράγματα άλλαξαν προς το καλύτερο και τι μπορούμε να κάνουμε για να μη φθάσουμε σε ακραίες (και ίσως αντιδημοκρατικές) καταστάσεις, όπως για παράδειγμα οι εφιαλτικές σκηνές που έζησαν τα τελευταία 24ωρα οι Νορβηγοί στο Όσλο.

Αναντίρρητα πολλά πράγματα βελτιώθηκαν με κύριο όλων τις δημοκρατικές ελευθερίες του λαού. Άλλα, όμως, οπισθοχώρησαν και έφεραν σε σύγχυση και προβληματισμό τον ελληνικό λαό, που ως λαϊκός παράγοντας επανέρχεται και πάλι στο προσκήνιο!

Ο «τραυματισμός» όλων σχεδόν των πατροπαράδοτων αξιών του λαού (θρησκεία, πατρίδα, οικογένεια κλπ) σε συνδυασμό και με άλλους απρόβλεπτους αρνητικούς παράγοντες (μετανάστες, πολύ υψηλή εγκληματικότητα, Μνημόνιο, ΔΝΤ, ανεργία, φτώχεια κλπ), το λιγότερο έφεραν το λαό σε ένα δίλημμα με ανεξέλεγκτη πλέον την αντίδρασή του.

Ο φόβος δηλαδή των πολιτικών, μήπως ο λαϊκός παράγοντας επανεμφανιστεί στο προσκήνιο, φαίνεται ότι επαληθεύεται εις το ακέραιο, όχι μόνο με τους «Αγανακτισμένους» πολίτες, που κατακλύζουν τις πλατείες, αλλά και όλους αυτούς τους εν δυνάμει επαναστάτες, που δεν γνωρίζουμε αν θα είναι ήρεμοι και φιλήσυχοι πολίτες.

Κι αυτό ας το προσέξουν οι ιθύνοντες.

Με σεβασμό και τιμή

ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΝ. ΣΑΚΚΕΤΟΣ
Κυριακή, 24 Ιουλίου 2011