Η μεγάλη ήττα της ελληνικής δημοσιογραφίας!..

Κωδικός Πόρου: 00285-117412-278
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 05/05/11 14:14
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Το Σχόλιο της Ημέρας, 00285-117412-278




Περιγραφή:

Η μεγάλη ήττα της ελληνικής δημοσιογραφίας!..

Η εκπληκτική αποκάλυψη του Λάκη Λαζόπουλου με το «κομμένο» βίντεο που δεν μεταδόθηκε στη Γαλλία, όπου ο Στρος-Καν αποκαλύπτει ότι από τον Νοέμβριο-Δεκέμβριο 2009 ο Πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου συζητούσε «υπόγεια» με το ΔΝΤ, έδειξε τη γύμνια της ελληνικής δημοσιογραφίας, όπου τα λεγόμενα σοβαρά και επίλεκτα μέλη της δεν μπόρεσαν  να έχουν αυτά τη μεγάλη δημοσιογραφική επιτυχία ενός καλλιτέχνη (!!)..  

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΑ-Δημοσιογραφία σημειώσατε 1.

Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί τη μεγάλη δημοσιογραφική επιτυχία όχι ενός δημοσιογράφου (ξέρετε, από αυτούς που αμείβονται με παχυλούς μισθούς και μένουν στις Εκάλες, τις Κηφισιές και άλλού), αλλά ενός καλλιτέχνη, όπως του Λάκη Λαζόπουλου!

Είναι ο άνθρωπος ο οποίος μέσα στη σατιρική εκπομπή του («Αλ Τσαντίρι Νιουζ») έδειξε ένα κομμένο απόσπασμα συνέντευξης του κ. Ντομινίκ Στρος-Καν, ο οποίος αποκαλύπτει ότι από τον Νοέμβριο-Δεκέμβριο 2009 ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος κ. Γ. Παπανδρέου συζητούσε «υπόγεια» με το ΔΝΤ για ένταξη της Ελλάδος στο μηχανισμό του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου!

Δε θα μπω στη διαδικασία τού τι συνέβη, πώς και γιατί έγιναν όλα αυτά, ούτε το γεγονός ότι η Κυβέρνηση, δια του εκπροσώπου της, προσπάθησε να απαλύνει το θέμα με ... παρηγορητικές δηλώσεις.

Με ενδιαφέρει, όμως, και μάλιστα πάρα πολύ, ως ένας παλαίμαχος (και εφ’ όρου ζωής αμισθί) δημοσιογράφος, αλλά και επί 5 ολόκληρα χρόνια Διευθυντής Συντάξεως του πολυβραβευμένου περιοδικού «Ο Τύπος», να μάθω γιατί αυτή η δημοσιογραφική επιτυχία του Λάκη Λαζόπουλου δεν έγινε από κάποιον Έλληνα δημοσιογράφο, αλλά από έναν … καλλιτέχνη!!

Συγχωρήστε μου, το σημερινό αυστηρό μου ύφος, αλλά κάποια στιγμή τα πράγματα πρέπει να λέγονται με τ' όνομά τους!

Η πυραμίδα της ελληνικής δημοσιογραφίας, έτσι όπως την είχε «κτίσει» ένας Βλάσης Γαβριηλίδης, ένας Δημήτρης και Χρήστος Λαμπράκης, αυτή που τίμησαν με την υπογραφή τους μεγάλα ονόματα όπως Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Θέμος Άννινος, Αχιλλέας Παράσχος, Εμμανουήλ Ροΐδης, Γεώργιος Σουρής, Κωστής Παλαμάς, Αριστομένης Προβελέγγιος, Παύλος Νιρβάνας, Γρηγόρης Ξενόπουλος, Γεράσιμος Μαρκοράς, Δημήτρης Κορομηλάς, Πολύβιος Δημητρακόπουλος, Ανδρέας Καβαφάκης και τόσοι άλλοι, δεν υπάρχει πλέον σήμερα. Κι όχι μόνον δεν υπάρχει αυτή η πυραμίδα, αλλά γκρεμίζονται και τα ερείπια που απόμειναν!..

Σήμερα η ελληνική δημοσιογραφία, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, δεν κοσμείται από μεγάλες, και ένδοξες υπογραφές,  παρά μονάχα από κάποια «ηχηρά» ονόματα λόγω της μεγάλης (και ανάξιας πολλές φορές) προβολής τους είτε από δικά τους ΜΜΕ είτε από άλλα Μέσα Επικοινωνίας στα οποία εργάζονται.

Και τούτο το διαπιστώνετε στις εκπομπές που κάνουν. Προκειμένου να ανεβάσουν λίγο τον δείκτη της τηλεθέασης αφήνουν την εκπομπή να εξελιχθεί σε ένα "δημόσιο τρελάδικο", χωρίς αρχή, μέση και τέλος, κάνοντας τον τηλεθεατή ψυχονευρωτικό και μάλιστα χωρίς να έχει τη δυνατότητα αντιστάσεως λόγω του ανηλεούς και ανάλγητου βομβαρδισμού, της  "πλύσης εγκεφάλου" που υφίσταται!

Το έχουμε ξαναγράψει: Σήμερα το ρεπορτάζ, τουλάχιστον όπως τα διδαχθήκαμε εμείς οι παλιότεροι, πέθανε. Και πέθανε οριστικά και αμετάκλητα. Ακούς διάφορους παρουσιαστές να λένε: «το δικό μου ρεπορτάζ λέει…» - και το μόνο που λένε είναι … η γνώμη τους (!!).. Αυτό, όμως, φίλες και φίλοι, δεν είναι ρεπορτάζ!

Ρεπορτάζ, αξιότιμοι κύριοι και κυρίες, σημαίνει πρώτα απ’ όλα τρέξιμο, δεύτερον τρέξιμο και τρίτον ξανά τρέξιμο!.. Σημαίνει διασταύρωση στοιχείων, φωτογραφίσεις με προσωπικές φωτογραφικές μηχανές, για την αμεσότητα του θέματος, σημαίνει συνεντεύξεις, όπως ακριβώς τις έπαιρνε ο Φρέντυ Γερμανός (επίσκεψη του δημοσιογράφου δυο και τρεις φορές στον τόπο διαμονής του συνεντευξιαζόμενου, ώστε να μπορεί να παραλάβει όσα περισσότερα στοιχεία και ντοκουμέντα μπορεί, προς τεκμηρίωση του ρεπορτάζ, που κάνει), και τόσα άλλα. Η προχειρότητα δεν είναι δημοσιογραφία.

Καθισμένοι, λοιπόν, όλοι σ’ ένα γραφείο ή το πολύ-πολύ να πηγαίνουμε έξω από ένα υπουργείο, όπου είμαστε διαπιστευμένοι, για να παραλάβουμε ένα Δελτίο Τύπου και τίποτε άλλο, αυτό, τουλάχιστον, δεν μπορεί να έχει σχέση μ' αυτό που λέμε  δημοσιογραφία.

Και το τίμημα αυτής της αρνητικής δημοσιογραφίας ήρθε από το ηχηρό ράπισμα που έδωσε ο κ. Λάκης Λαζόπουλος, ένας καλλιτέχνης που δίδαξε όλους τους Έλληνες δημοσιογράφους πώς μπορούν να κάνουν δημοσιογραφία!!

Για μια ακόμη φορά «συγγνώμη» αν πίκρανα ορισμένους και ορισμένες κυρίες της ελληνικής δημοσιογραφίας, αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει ορισμένοι να παραδεχτούν ότι με τη δική τους συμπεριφορά  ταπείνωσαν της ελληνική δημοσιογραφία και την οδήγησαν εκεί που τη βλέπουμε σήμερα να σέρνει, δηλαδή,  το κουφάρι της παντού (απολύσεις, κλείσιμο εφημερίδων, περιοδικών και ραδιοτηλεοπτικών σταθμών και πάει λέγοντας η δουλειά…)!

Στερνή μου γνώση να σ' είχα πρώτα, λέει ο λαός. Και ας ελπίσουμε μέσα από αυτό το μεγάλο σκοτάδι να φανεί ένα λαμπερό φως, το άστρο της ελπίδας για κάτι καλύτερο και πιο δημιουργικό στην ελληνική δημοσιογραφία!.. Μακάρι!...

Με σεβασμό και τιμή στην πραγματική δημοσιογραφία

ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΝ. ΣΑΚΚΕΤΟΣ
Πέμπτη, 5 Μαΐου 2011