Η Κυρά των Μαρασίων!..

Κωδικός Πόρου: 00285-117397-368
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 20/05/11 14:28
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Το Σχόλιο της Ημέρας, 00285-117397-368




Περιγραφή:

Η Κυρά των Μαρασίων!..

Ένα ταπεινό σχόλιο αφιερωμένο σε ένα ζωντανό θρύλο του Ελληνισμού, την Κυρά των Μαρασίων, η οποία από παιδί γνώρισε την ορφάνια και την πίκρα της προσφυγιάς, καθώς οι προστάτες - συγγενείς της μετακινήθηκαν κυνηγημένοι από τους Τούρκους στην Αδριανούπολη και αφιέρωσε όλη τη ζωή της στα στρατευμένα Ελληνόπουλα!..

ΠΟΛΛΕΣ φορές ακούσαμε για Ακρίτες και Διγενήδες!.. Και πάντα ο νους μας ανέτρεχε σε θρύλους της εποχής του Βυζαντίου – και όχι μόνο!

Ποιος θα περίμενε όμως ότι στα δικά μας χρόνια, όπου οι πάντες αφεθήκαμε στη ρέμβη και τις υλιστικές απολαύσεις, υπήρξαν γυναίκες οι οποίες φύλαγαν τις δικές τους Θερμοπύλες στις ακριτικά μας μέρη, όπως η θρυλική «Κυρά της Ρω» και ο άλλος ζωντανός θρύλος, η Κυρά των Μαρασίων!

Πρόκειται για μια ευγενική και υπερήφανη Ελληνίδα, την Βασιλική Λαμπρίδου - Φωτάκη, η οποία γεννήθηκε το 1904 στο Μεγάλο Ζαλούφι της Ανατολικής Θράκης και η οποία το 2007 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την πολυετή προσφορά της στα στρατευμένα νιάτα και η οποία βρίσκεται νοσηλευόμενη στο στρατιωτικό νοσοκομείο Διδυμοτείχου.

Όπως διαβάζω, από παιδί γνώρισε την ορφάνια και την πίκρα της προσφυγιάς, καθώς οι προστάτες - συγγενείς της μετακινήθηκαν κυνηγημένοι από τους Τούρκους στην Αδριανούπολη.

Με την ανταλλαγή των πληθυσμών εγκαταστάθηκε προσωρινά στο Ελληνοχώρι Διδυμότειχου και έπειτα στο Σάκο της Νέας Ορεστιάδας. Παντρεύτηκε δύο φορές και απέκτησε τέσσερα παιδιά. Και όταν έχασε τα τρία σε νεαρές ηλικίες, άρχισε να αντιμετωπίζει σαν δικά της παιδιά όλα τα Ελληνόπουλα και ιδιαίτερα τα στρατευμένα. Το 1962 εγκαταστάθηκε οριστικά στα Μαράσια.

Το σπίτι της είναι το τελευταίο του οικισμού, δίπλα στο ακριτικό φυλάκιο! Λίγα μέτρα χωρίζουν το φτωχόσπιτο από τα συρματοπλέγματα των συνόρων. Από την πολυθρόνα της η υπερήλικη γυναίκα κοιτάζει με ανυπομονησία προς το παράθυρο. Το σώμα της είναι 105 χρόνων, στη δύση της ζωής, αλλά το βλέμμα της βγάζει σπίθες. Σαν 20χρονο κορίτσι.

Κάθε πρωί -λένε- περιμένει τα "παιδιά" της, τους φαντάρους, που "φυλάνε Θερμοπύλες", να έρθουν να τη βοηθήσουν για να υψώσει την ελληνική σημαία στο φυλάκιο των Μαρασίων! Στο Δήμο Τριγώνου, στον βόρειο Έβρο. Εκεί που θεωρεί ότι είναι το καθήκον της, η δουλειά της. Αυτό που κάνει εδώ και 50 χρόνια!

Της αρέσει να τη βλέπουν οι Τούρκοι στρατιώτες της άλλης πλευράς. "Για να φαίνεται η σημαία απέναντι, εκεί όπου γεννήθηκα", λέει η ίδια.

Συμβολίζει την Ελληνίδα Μάνα. Κι όσοι έκαναν τη στρατιωτική θητεία τους στον Έβρο, οι σημερινοί σαραντάρηδες και πενηντάρηδες, τη θυμούνται με λατρεία και ευγνωμοσύνη.

Στο σπίτι της έβρισκαν καταφύγιο. Τους μαγείρευε, του έπλενε, τους συμβούλευε. Έβλεπε τα φανταράκια σαν δικά της παιδιά.

Είναι τα ίδια παιδιά, τα Ελληνόπουλα, που κάποια στιγμή θέλησαν να της προσφέρουν δακρύβρεχτα, το δικό τους αντίδωρο, τη δική τους βοήθεια!...

Κυρά των Μαρασίων, ένα «Μεγάλο Ευχαριστώ» μέσα από τα βάθη της Ευγνωμονούσης Καρδιάς μας, για ό,τι έκανες για την Ελλάδα!...

Με σεβασμό και τιμή

ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΝ. ΣΑΚΚΕΤΟΣ
Σάββατο, 20 Μαΐου 2011