Έφυγε και ο Μανώλης…

Κωδικός Πόρου: 00285-117464-16
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 14/03/11 13:58
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Το Σχόλιο της Ημέρας, 00285-117464-16




Περιγραφή:

Έφυγε και ο Μανώλης…

Ένα μικρό αφιέρωμα σε έναν άνθρωπο, όπως τον μεγάλο Έλληνα τραγουδοποιό, Μανώλη Ρασούλη, που ήταν μοναχός, έζησε μοναχός και έφυγε μοναχός!..

«Αχ Ελλάδα»!.. Ένα προφητικό τραγούδι, που ακούστηκε από το ίδιο το στόμα του Μανώλη Ρασούλη σε μία από τις εκπομπές της κας Μπήλιως Τσουκαλά στην κρατική μας τηλεόραση!..

ΔΕΝ ΚΡΥΒΩ την σημερινή μου συγκίνηση και μια μελαγχολία για κάτι πολύ ανθρώπινο. Κάτι που είμαι βέβαιος ότι συγκίνησε όλους σχεδόν τους Έλληνες.

Ο Μανώλης Ρασούλης, 66 ετών, ο μεγάλος Έλληνας τραγουδοποιός, ο άνθρωπος που έκανε πολλούς Έλληνες και Ελληνίδες να συγκινούνται με τα τραγούδια του, δεν υπάρχει πια. Έφυγε μονάχος του για την ουράνια γαλήνη, έτσι όπως ακριβώς επέλεξε ο ίδιος να ζει: Μοναχός!

Τον γνώρισα για πρώτη φορά το 1992, επί της οδού Ακαδημίας 32, όπου ήταν τα γραφεία του περιοδικού «Ο ΤΥΠΟΣ».

Κάναμε σελιδοποίηση με τον καλό μου φίλο και συνάδελφο, Φάνη Μάμαλη, ώσπου κάποια στιγμή βλέπω έναν κύριο (δεν θυμάμαι αν φορούσε το γνωστό καπελάκι του) να κάθεται σε ένα από τα γραφεία και να περιμένει ήρεμος και νηφάλιος, όπως πάντα, πίνοντας αμέριμνος το καφεδάκι του.

--Ξέρεις ποιος είναι αυτός; μου λέει με σιγανή φωνή ο Φάνης.
--Όχι!
--Ο Μανώλης Ρασούλης!..
--Μη μου πεις!.. Και τι θέλει;
--Θέλει να πάρει μια δική του εκπομπή στην «Τηλετώρα»!..

Δεν έχασα καθόλου την ευκαιρία. Τον πλησίασα και με συγκίνησε το γεγονός ότι μόλις με είδε να πηγαίνω κοντά του, σηκώθηκε όρθιος για να με χαιρετήσει με μια ιπποτική ευγένεια, που σπάνια συναντώ σε ανθρώπους της γενιάς μου!..

Και το λέγω αυτό διότι ο Μανώλης Ρασούλης ήταν άνθρωπος της γενιάς μας. Με περνούσε μόλις πέντε χρόνια και είχε όλα εκείνα τα βιώματα που έζησε και ο γράφων, έστω και σε διαφορετικό γεωγραφικό διαμέρισμα, όπως στην Πελοπόννησο, ενώ ο Μανώλης ήταν από την Κρήτη. Πίκρες, στενοχώριες, παράπονα, αλλά και πολλές χαρές, που ο ίδιος τις έκανε ελπιδοφόρες με τα τραγούδια του!..

Με «έκαιγε» όμως μία επιθυμία. Ήθελα να τον ρωτήσω προς τι η προσέγγισή του στην φιλοσοφία της Ανατολής. Το τραγούδι «Πότε Βούδας, πότε Κούδας, πότε Ιησούς κι Ιούδας...», το είχε γράψει για να στείλει το μήνυμα ότι δεν ήταν και τόσο προσηλωμένος σε θρησκευτικές αντιλήψεις που τον έκαναν, όπως έλεγε, «αιχμάλωτο», διότι ο ίδιος ήθελε να είναι πάντα ένα μοναχικό πουλί, που πετάει μοναχό του στα σύννεφα!..

--Τι ήταν εκείνο που σε έκανε να υιοθετήσεις την φιλοσοφία της Ανατολής;
--Μια φωτογραφία!
--Τι εννοείς «φωτογραφία»;
--Να … είδα μία φωτογραφία ενός γκουρού και αυτό ήταν όλο!.. Αποφάσισα, λοιπόν, να δω τι ήταν εκείνο που με έκανε να «σκιρτήσω» και να πάω κοντά τους.
--Ναι, αλλά το κανάλι, που θέλεις να κάνεις εκπομπή, είναι χριστιανικό.
--Και ποιος σου είπε ότι δεν αγαπώ τον Χριστό; Άλλο Εκκλησία, άλλο θρησκεία και άλλο φιλοσοφία!..

Τον κοίταζα επί ώρα χωρίς να μιλώ!.. Ήταν, ίσως , από τις λίγες φορές που ο Μανώλης Ρασούλης με μία απάντησή του με έκανε να προβληματιστώ για πολλά πράγματα και να συλλογιστώ ακόμη περισσότερο την αποστολή που πρέπει να έχει ο άνθρωπος καθώς περπατάει πάνω στον φλοιό της γης! Δεν είναι όλα ίδια. Κάτι αλλάζει μεταξύ τους...

Ο Μανώλης Ρασούλης τελικώς πήρε εκπομπή. Δεν ξέρω πόσο χρόνο διήρκεσε, διότι παράλληλα και ο γράφων, όπως θυμούνται οι φίλοι μου, είχε κι αυτός τις δικές του εκπομπές. Αλλά τον παρακολουθούσα συχνά.

Δεν θα ξεχάσω την ώρα που τον χαιρέτισα για να φύγω. Ξανασηκώθηκε όρθιος βάζοντας το δεξί του χέρι στο μέρος της καρδιάς για να μου δείξει με την βαθειά υπόκλισή του πόσο άνθρωπος ήταν απέναντι σε έναν άνθρωπο, που ύμνησε τόσο πολύ, όπως κι αυτός, την ίδια τη ζωή με όλα τα προβλήματά της!

Καλό ταξίδι, Μανώλη!... Ίσως οι άγγελοι, που σε καρτερούν, για πρώτη φορά θα έχουν ένα διαφορετικό χαμόγελο!..

Με αιώνια εκτίμηση

ΑΓΓΕΛΟΣ Π. ΣΑΚΚΕΤΟΣ
Δευτέρα, 14 Μαρτίου 2011