Οι σύγχρονοι Τυρταίοι!..

Κωδικός Πόρου: 00285-112108-3390
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 19/11/12 22:27
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Διάφορα Άρθρα, 00285-112108-3390




Περιγραφή:

Οι σύγχρονοι Τυρταίοι!..

Η ιστορία έχει να επιδείξει πολλές και σημαντικές προσωπικότητες οι οποίες για κάποιο λόγο βρέθηκαν καθηλωμένοι σε ένα αναπηρικό καροτσάκι. Η προσφορά τους όμως στο σύνολο είναι κάτι που συγκινεί κάθε εχέφρονα άνθρωπο, ιδίως στις μέρες μας όπου η αναλγησία είναι η κορωνίδα της σύγχρονης υλιστικής εποχής!

«Το βιβλίο αυτό αισθάνομαι την ανάγκη να το αφιερώσω στον καλό μου φίλο ΑΘΑΝΑΣΙΟ ΒΙΓΛΑ, Πρόεδρο του Δ.Σ. του Πανελληνίου Συλλόγου Παραπληγικών, με την ελπίδα ότι με τους αγώνες, που κάνει, τα άτομα με ειδικές ανάγκες, όπως και ο γράφων, θα ζήσουν σε μια πιο ανθρώπινη και πιο δίκαιη κοινωνία απ’ αυτήν που ζούμε σήμερα!..».Αυτήν την αφιέρωση είχα κάνει σε ένα βιβλίο του γράφοντος….

ΤΟΝ επιστήθιο φίλο μου, Θανάση Βίγλα, τον γνωρίζω πάρα πολλά χρόνια. Από τον καιρό που ο γράφων έκανε τηλεοπτικές εκπομπές και σε μία εξ αυτών ήταν φιλοξενούμενός μας για να μιλήσει για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν όλοι οι παραπληγικοί άνθρωποι . Τότε ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Πανελληνίου Συλλόγου Παραπληγικών. (ΠΑ.Σ.ΠΑ), ενώ εδώ και αρκετά χρόνια (θαρρώ 12 τον αριθμό) κρατάει στιβαρά το τιμόνι της προεδρίας του Συλλόγου.
Ήρεμος, πράος, νηφάλιος, με λόγο πειστικό και κατανοητό, έχει τη μεγάλη η ικανότητα να μπαίνει κάθε φορά στη θέση και στο χαρακτήρα των προσώπων ή των μελών του Συλλόγου που μάχεται και υπερασπίζεται για τα δικαιώματά τους. Αυτός και ο λόγος που τον κάνουν αγαπητό σε όλα τα μέλη του Συλλόγου.

Ο Θανάσης Βίγλας –και ελπίζω να μη χαρακτηριστεί υπερβολικό αυτό που θα πούμε- αν κάποια στιγμή γράψει ένα έργο με τους αγώνες που έχει κάνει, προκειμένου να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των μελών του Πανελληνίου Συλλόγου Παραπληγικών, ίσως να έχει τον τίτλο: «Υπέρ του αδυνάτου». Και είναι λογικό να θυμηθούμε τον περίφημο πρόγονό μας, τον Λυσία, ο οποίος έγραψε αυτό το έργο για να διατηρήσει τη σύνταξή του κάποιος ανάπηρος (αδύνατος) άνθρωπος της εποχής του! Για ν’ αναρωτηθούμε:
--Πώς περνούν τα χρόνια!.. Πώς περνούν οι καιροί!.. Οι άνθρωποι μένουν οι ίδιοι και ίδια τα προβλήματά τους!..

Μια ζωή αγώνες!..

Μέσα από την εφημερίδα «δημοκρατία» διαβάζουμε ένα ρεπορτάζ για τα άτομα με παραπληγία που έδωσαν από κοινού έναν αγώνα, προκειμένου να μην οδηγηθούν στην οικονομική απόγνωση και ασφυξία, από τα δυσβάστακτα οικονομικά μέτρα της (συγ)κυβέρνησης. Μέτρα τα οποία, αν περνούσαν και ίσχυαν και για τα άτομα αυτά, ο Καιάδας των αρχαίων δεν θα ήταν υπερβολή. Διαβάζουμε:

«Εμάς δεν μας πειράζει η αναπηρία, μας πειράζει η ανάπηρη αντίληψη των αρτιμελών για εμάς» υποστηρίζει ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Παραπληγικών Θανάσης Βίγλας. Παραπληγικός από τα τέσσερα χρόνια του, έμαθε να αντιστρατεύεται από νωρίς τη μίζερη αντίληψη των υπολοίπων για τον ίδιο. Με φωνή στεντόρεια, μιλάει και τρίζουν τα παράθυρα στα γραφεία του συλλόγου στα Πατήσια. «Ζούμε σε μια χώρα αφιλόξενη και ξένη στους ίδιους τους πολίτες της, εμάς, τους ανθρώπους με κινητικά προβλήματα. Καθημερινά παλεύουμε για το αυτονόητο και μάλιστα κόντρα στην προκατάληψη. Αν μας έκοβαν και αυτά τα άκρως απαραίτητα βοηθήματα, θα πεθαίναμε» λέει με απόλυτη ειλικρίνεια ο κ. Βίγλας. Δώδεκα χρόνια τώρα εκπροσωπεί τον σύλλογο των παραπληγικών από τη θέση του προέδρου. Τα τελευταία δύο χρόνια όμως κλήθηκε να αποτρέψει το χειρότερο, να ακυρωθούν εν μια νυκτί οι αγώνες που έδωσαν επί χρόνια οι προκάτοχοί του. Το πρόγραμμα υπήρξε βαρύ και ο αγώνας ενάντια στην τεχνοκρατική αναλγησία, σκληρός. Μέρες ολόκληρες στον δρόμο, διαδηλώσεις επί διαδηλώσεων και επίμονες κρούσεις σε κλειστές πόρτες έως ότου ανοίξουν στον διάλογο, κατάφεραν το εκ πρώτης όψεως αδύνατο. «Οτι είμαστε η μοναδική κατηγορία ευπαθών ομάδων που κατάφερε να διαφυλάξει τα κεκτημένα της σε καιρό Μνημονίου είναι μεγάλη επιτυχία και μας χαροποιεί, ωστόσο δεν επαναπαυόμαστε» λέει και σημειώνει ότι, όπως οι περισσότεροι, έτσι και οι βουλευτές δεν έχουν ιδέα για το αναπηρικό κόστος διαβίωσης…»

Με το παραπάνω δημοσίευμα πήραμε ένα μικρό μόνο δείγμα των μεγάλων αγώνων και των προσωπικών θυσιών όχι μόνον του Θανάση Βίγλα, αλλά και των υπολοίπων μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του Πανελληνίου Συλλόγου Παραπληγικών, που πάσχουν από παραπληγία ή τετραπληγία, αλλά οι αγώνες είναι η προμετωπίδα της ζωής τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο κ. Μανώλης Πηγιάκης, ο οποίος επιμελείται και το περιοδικό που εκδίδει ο σύλλογος, καθώς και την ιστοσελίδα του, ενώ φροντίζει και για τον εκσυγχρονισμό της εικόνας του συλλόγου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης!

Σύγχρονοι Τυρταίοι!..

Δεν ξέρω, αλλά κάθε φορά που αντικρίζω αυτούς τους ανθρώπους και συνομιλώ με τον φίλο μου Θανάση Βίγλα, κάτι μου λέει ότι μπροστά μας δεν έχουμε μόνο τους αγωνιστές της ζωής, αλλά και αγωνιστές της ζωής και άλλων συνανθρώπων μας, που πάσχουν ή συμπάσχουν μ’ αυτούς, αλλά δεν μπορούν, λόγω πλήρους ακινησίας, να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις ενός συνδικαλιστικού κινήματος.
Όπως και να το κάνουμε είναι οι σύγχρονοι Τυρταίοι, που μπορεί να μην απαγγέλλουν πολεμικά εμβατήρια ή να γράφουν ελεγείες, με τις οποίες προτρέπουν τους Σπαρτιάτες να πολεμήσουν εναντίον των Μεσσηνίων. Δεν θέλουν αυτή την πολιτική.
Γράφουν, όμως, με τον δικό τους τρόπο, μία άλλη «Ευνομία», όπως τότε που ο ποιητής καλούσε σε συμφιλίωση τους Λακεδαιμόνιους που μάλωναν μεταξύ τους εξαιτίας των ατυχιών του πολέμου με τους Μεσσηνίους.
Και ο Θανάσης Βίγλας, με τους συναδέλφους του, κοιτάζει πώς να συμφιλιώσει την
ίδια την ανάλγητη κοινωνία με ορισμένα άτομα, όπως οι παραπληγικοί, που δεν αντιμετωπίζουν μόνον το δικό τους πρόβλημα, το οποίο –αν θέλετε- κληρονόμησαν από τη φύση ή από κάποια ατυχία, αλλά και το πρόβλημα της προκατάληψης ορισμένων ανθρώπων οι οποίοι δεν μπορούν να κατανοήσουν ότι η αναπηρία δεν βρίσκεται πλέον στο σώμα αυτών των ανθρώπων, που αποδεικνύουν πόσα μπορούν να προσφέρουν στην κοινωνία, εάν τους δώσεις τη δυνατότητα, αλλά στο μυαλό ορισμένων που … ξέχασαν να διαγράψουν κάποιους αναχρονιστικούς αιώνες απ’ τη δική τους αντίληψη και λογική.
Κι ο Θανάσης Βίγλας, σε ένα σημαντικό βαθμό, κατάφερε να συμφιλιώσει την κοινωνία με αυτούς τους ανθρώπους, αλλάζοντας κυρίως την αντίληψη που έχουν για τα παραπληγικά άτομα. Μένει, βέβαια, αρκετός δρόμος ακόμη. Αλλά είναι πολύ ικανός και ξέρει να τον πορεύεται…