Μπορεί ο σταυρός να είναι αντικείμενο εμπορίου ή διαφήμισης;

Κωδικός Πόρου: 00285-112190-394
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 24/05/11 20:48
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Διάφορα Άρθρα, 00285-112190-394




Περιγραφή:

Μπορεί ο σταυρός να είναι αντικείμενο εμπορίου ή διαφήμισης;

Ένα μέγιστο φιλοσοφικό ερώτημα εάν και κατά πόσο ο σταυρός, το σύμβολο του χριστιανισμού, μπορεί να καταστεί εμπορικό είδος στον διαφημιστικό ή τηλεοπτικό χώρο!.. Κι αυτό γιατί στο παρελθόν υπήρχαν πολλές περιπτώσεις, όπου τη νύχτα, καθώς οι σταυρώσεις γίνονταν σε ερημικές τοποθεσίες, τα άγρια θηρία κατασπάραζαν τους σταυρωμένους, ζωντανούς ακόμα!.. 

 

Στη φωτογραφία πασίγνωστη Ελληνίδα ηθοποιός της τηλεόρασης και τηλεπαρουσιάστρια σε μία σέξι πόζα με το σταυρό σε πρώτο πλάνο!

ΠΡΩΤΑ-πρώτα να δούμε τι σημαίνει σταυρός. Τι είναι δηλαδή εκείνο που καθιστά τον άνθρωπο διαχειριστή ενός αντικειμένου, που άλλοι το έχουν ως ένα θρησκευτικό σύμβολο και άλλοι αντικείμενο εμπορίου (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι προσδίδουμε έστω και την παραμικρή αιχμή εναντίον όλων αυτών των εμπορικών οίκων, που εμπορεύονται θρησκευτικά σύμβολα, διότι αυτό, ε γενικές γραμμές, γίνεται και έξω από εκκλησίες ή μοναστήρια).
Ο σταυρός, λοιπόν,

Ο σταυρός, λοιπόν, όπως όλοι γνωρίζουν, είναι ένα πανάρχαιο ξύλινο όργανο βασανισμού που κατασκευαζόταν με δύο δοκάρια το ένα κάθετο καρφωμένο στη γη και το άλλο οριζόντιο. Τα πιο συνηθισμένα σχήματα των σταυρών ήταν τρία: το κύριο σταυρικό, όπου το κάθετο δοκάρι ξεπερνούσε σε ύψος το οριζόντιο· το σχήμα Τ και το σχήμα X.

Γενικά, σταύρωση λέγεται η ανάρτηση σε σταυρό, ο σταυρικός θάνατος. Η θανατική καταδίκη με σταυρό γινόταν με τον ακόλουθο τρόπο. Αρχικά μαστίγωναν τον κατάδικο και μετά τον υποχρέωναν να σηκώσει το σταυρό και να τον μεταφέρει ως τον τόπο της θανατικής του ποινής. Όταν έφτανε εκεί τον έγδυναν και τα ρούχα του τα έπαιρναν οι δήμιοι.
Οι Εβραίοι συνήθιζαν να προσφέρουν στους μελλοθάνατους αυτούς ένα ισχυρό κρασί για να ναρκώνονται και να πονούν λιγότερο. Ανέβαζαν έπειτα τον κατάδικο στο σταυρό και τον δένανε σ’ αυτόν από τα πόδια και τα χέρια. Τις περισσότερες όμως φορές κάρφωναν στο σταυρό τα χέρια του και, σπανιότερα, και τα πόδια. Στο κάτω μέρος του κάθετου ξύλου του σταυρού υπήρχε συνήθως μια μικρή σανίδα, στην οποία πατούσε ο σταυρωμένος και έτσι το βάρος του δεν έπεφτε όλο στα χέρια, οπότε πέθαινε γρήγορα και επομένως βασανιζόταν λιγότερο χρόνο.

Τους κατασπάραζαν θηρία!...

Στην κορυφή του σταυρού κάρφωναν ένα σανίδι στο οποίο ήταν γραμμένη η αιτία της καταδίκης του. Η επιγραφή αυτή παραλειπόταν όταν υπήρχε κήρυκας, που έλεγε στο πλήθος την αιτία.
Οι σταυροί για τις καταδίκες του είδους δεν ήταν ψηλοί, γι’ αυτό σε πολλές περιπτώσεις, τη νύχτα, καθώς οι σταυρώσεις γίνονταν σε ερημικές τοποθεσίες, τα άγρια θηρία κατασπάραζαν τους σταυρωμένους, ζωντανούς ακόμα. Κανονικά, οι σταυρωμένοι πέθαιναν την τρίτη ή τέταρτη μέρα και σπανιότερα την πέμπτη ή την έκτη, από ασιτία και εξάντληση. Σε μερικές όμως περιπτώσεις ο θάνατος από συγκοπή ήταν ζήτημα μερικών μόνο ωρών.

 

Στη χριστιανική θρησκεία, όπως συμπεραίνουμε από τα ευαγγελικά κείμενα, η σταύρωση του Ιησού έγινε κατά το εβραϊκό σύστημα, αδιάφορο αν, στην περίπτωση, δόθηκε στο σταυρωμένο «όξος» αντί «οίνου». Ο θάνατος εξάλλου του Ιησού φαίνεται να ήταν αποτέλεσμα της συσσώρευσης αίματος στην καρδιά, που οδήγησε σε συγκοπή. Η σταύρωση του έχει εμπνεύσει στους χριστιανούς καλλιτέχνες, ιδιαίτερα στους ζωγράφους, πολλά έργα τους, σε όλες τις εποχές.
Βασικές παραλλαγές του χριστιανικού σταυρού είναι ο αγκυλωτός, ο ανθεμωτός, ο αγκυρωτός, ο ραβδωτός και ο οφιοειδής, υπάρχουν όμως και πολλοί άλλοι.
Ο αιγυπτιακός σταυρός, που έχει σχήμα Τ με μικρό κύκλο στην κορυφή του, θεωρείται σύμβολο γονιμότητας και με το χαρακτήρα αυτό τον είχαν υιοθετήσει και διάφοροι ασιατικοί λαοί. Στην Ινδία ιδιαίτερα υπάρχει θρησκευτική αίρεση, που λατρεύει μεγάλα ομοιώματα σ. σε σχήμα Τ, τα οποία και θεωρεί απεικόνιση των αντρικών γεννητικών οργάνων. Τα ομοιώματα αυτά είναι από ξύλο ή λαξευμένη πέτρα (βλέπε και «δομή»).

Αντικείμενο προσωπικής διαφήμισης;

Λένε πως όταν άρχισε το εμπόριο, δηλαδή η προσφορά στο κοινό των αγαθών που παράγει ο άνθρωπος, άρχισε και ο ανταγωνισμός. Κι αυτό γιατί τα είδη του εμπορίου, τις περισσότερες φορές, ήταν κοινά στους παραγωγούς, στους εμπόρους και στους μεταπράτες. Από τη στιγμή που άρχισε ο ανταγωνισμός, άρχισε και η διαφήμιση.
Καθένας έμπορος προσπαθούσε με κάθε νόμιμο μέσο να πείσει τους καταναλωτές πως το δικό του εμπόρευμα είναι καλύτερο και, συνεπώς, πρέπει να προτιμηθεί. Απώτερος σκοπός βέβαια είναι το μεγαλύτερο κέρδος. Έτσι άρχισαν με τους πιο κατάλληλους τρόπους ν' αναγγέλλουν στο καταναλωτικό κοινό ότι είχε σχέση με το προϊόν τους και ν' αναφέρουν τα πλεονεκτήματα (του προϊόντος τους), να πείθουν τους ανθρώπους για την καλή ποιότητα και, τελικά, αυτοί να τους προτιμούν.

Η πανέμορφη Ελληνίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, Γιούλη Μπάρκα, σε μία χιουμοριστική παρουσία δελτίου καιρού, όπου φορά τον ευμεμέθη σταυρό, τον οποίο –όπως λέει- δεν αποχωρίζεται ποτέ!.. (Από νυχτερινή εκπομπή του Νίκου Μαστοράκη).

Στην εποχή μας, κάθε επιχείρηση υπολογίζει ότι με τη διαφήμιση των ειδών της θα πετύχει μεγαλύτερη ζήτηση και γι' αυτόν το σκοπό διαθέτονται αρκετά χρήματα. Τα μέσα της διαφήμισης είναι σήμερα πολλά και αρκετά αποδοτικά. Είναι το ραδιόφωνο, οι εφημερίδες, οι γιγαντοαφίσες, τα φεϊγβολάν, τα διάφορα πανό, ο κινηματογράφος, το θέατρο, η τηλεόραση, οι φωτεινές επιγραφές, τα σχέδια, οι πίνακες, οι αγγελίες κ.ά.
Με τις αγγελίες των εφημερίδων ή των ραδιοφώνων και της τηλεόρασης κερδίζουν κι εκείνοι που κάνουν τις διαφημίσεις αυτές κι εκείνοι που τις ακούν ή τις διαβάζουν. Γιατί κάποιος π.χ. που θέλει ν' αγοράσει ένα αυτοκίνητο, θα διαβάσει στην εφημερίδα, στις μικρές αγγελίες, τη σχετική αγγελία και η πιο συμφέρουσα θα γίνει αποδεκτή.
Πολλές μεγάλες εταιρείες προσφέρουν και δώρα, πράγμα που τραβά περισσότερο το καταναλωτικό κοινό και τα προϊόντα τους αγοράζονται περισσότερο. Βλέπουμε έτσι στους δρόμους προκηρύξεις διαγωνισμών διάφορων εταιρειών ή ανακοινώσεις σχετικά με το προϊόν τους ή αγγελίες. Οι απατηλές διαφημίσεις για την ποιότητα, την προέλευση, την κατασκευή, το ποσό της πώλησης κ.ά.
Κατά την παλιά εποχή, η διαφήμιση γίνονταν με κήρυκες. Οι κήρυκες ήταν άνθρωποι που πήγαιναν εκεί όπου συγκεντρώνονταν οι πελάτες κάθε εμπορεύματος και τους μιλούσαν για το είδος τους και βασικά για τα προτερήματα του δικού τους είδους, με απώτερο σκοπό να προσελκύσουν πελάτες. Άλλο μέσο διαφήμισης ήταν οι αγγελίες και οι πινακίδες στους δρόμους στα πιο κεντρικά σημεία, όπως άλλωστε γίνεται και σήμερα.
Τώρα, αν ο σταυρός από αντικείμενο λατρείας γίνεται μέσω διαφημίσεως, αυτό είναι ένα θέμα, που κάνει πολλούς αναγνώστες και αναγνώστριες να προβληματίζονται για τους πραγματικούς σκοπούς ή στόχους των ανθρώπων που το διαχειρίζονται προς ίδιος όφελος ή μη. 

-------

ΥΓ. Να σημειώσουμε ότι σύμφωνα με το άρθρο 97 του Β.Δ. 592/1963 απαγορεύεται η εκτέλεση διαφήμισης για εκλογικούς σκοπούς χωρίς την άδεια της αστυνομικής αρχής και με το άρθρο 305 Ποιν. Κώδικα τιμωρείται η διαφήμιση των μέσων άμβλωσης.