Γιατί ορισμένοι δεν μπορούν να αποδυναμώσουν τα κύτταρα της Φυλής μας;

Κωδικός Πόρου: 00285-112094-4074
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 29/04/13 0:17
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Διάφορα Άρθρα, 00285-112094-4074




Περιγραφή:

Γιατί ορισμένοι δεν μπορούν να αποδυναμώσουν τα κύτταρα της Φυλής μας;

Πατρίδα, Θρησκεία και Οικογένεια ήταν ανέκαθεν το τρίπτυχο πάνω στο οποίο βασιζόταν ο Έλληνας για να πορευτεί μέσα στους αιώνες! Κι ο Έλληνας αντιστέκεται σθεναρά, παρά το γεγονός ότι ορισμένοι πιστεύουν ότι η Πατρίδα μας «πήγε περίπατο», η Θρησκεία μας η οποία όντως βάλλεται πανταχόθεν («βελούδινος χωρισμός» γαρ…), εντούτοις παραμένει ισχυρή σαν ένας ακλόνητος βράχος και η Οικογένεια μπορεί να δέχεται πολλούς κλυδωνισμούς, αλλά το κύτταρό της παραμένει αναλλοίωτο! Διαβάστε το κείμενο που ακολουθεί!..

«ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ;»

Χωρίς αμφιβολία, αν θελήσουμε να φιλοσοφήσουμε και λίγο, ο Έλληνας κατάφερε να πορευτεί μέσα στην μακραίωνη Ιστορία του έχοντας ως κανόνα ζωής το τρίπτυχο: Πατρίδα, Θρησκεία, Οικογένεια.
Τι είναι, όμως, Πατρίδα; Τι είναι Θρησκεία; Τι είναι Οικογένεια;

Η Πατρίδα, κατά μία  έννοια,  άρχισε να διαμορφώνεται από τότε που ο άνθρωπος σταμάτησε τη νομαδική περιπλάνηση. Συνδέθηκε με τον τόπο που καλλιεργούσε, που έθαβε τους αγαπημένους του νεκρούς, που μεγάλωνε τα παιδιά του, που ζούσε ο ίδιος κι η οικογένειά του.
Πολλές φορές, για τον τόπο αυτό πολεμούσε τους επιδρομείς. Αυτή είναι η έννοια της ιδιαίτερης πατρίδας.
Βεβαίως, ο σχηματισμός της έννοιας της πατρίδας οφείλεται στους αρχαίους προγόνους μας. Πρώτοι αυτοί απ' όλους τους λαούς ανάπτυξαν τη φιλοπατρία σαν ανώτερη αρετή. Κι όλοι οι πόλεμοι των Ελλήνων, ανέκαθεν, ήταν πόλεμοι αμυντικοί. Το ίδιο κι οι δικοί μας πόλεμοι, όπως ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας του υπέροχου Εικοσιένα, ο πόλεμος του Σαράντα κ.ά.
Κακά τα ψέματα!.. Ο Έλληνας αγαπά την πατρίδα του, γιατί είναι ο χώρος όπου κατοικούν άνθρωποι με κοινή καταγωγή, μιλούν την ίδια γλώσσα, έχουν την ίδια θρησκεία, τα ίδια ήθη κι έθιμα. Κάτω απ' τη σκέπη αυτής της πατρίδας ζουν και μεγαλουργούν οι Έλληνες. Κι έχει απόλυτο δίκιο ο ποιητής που λέει:"Πατρίδα σαν τον ήλιο σου, ήλιος αλλού δεν λάμπει". Ο Έλληνας και να ξενιτευτεί, θέλει να ξαναγυρίσει στην αγαπημένη του πατρίδα. Νοσταλγεί, σαν άλλος Οδυσσέας, να δει "καπνόν αναθρώσκοντα". Κι όταν κινδυνεύει η αγαπημένη του πατρίδα, πότε θυμάται το"ίτε παίδες Ελλήνων" και πότε το "μολών λαβέ"!
Κι αυτό μη το ξεχνάμε ποτέ!..

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΜΑΣ;

Για να είμεθα ειλικρινείς, η θρησκεία των αρχαίων Ελλήνων ταυτίζεται σχεδόν με ένα σημαντικό μέρος της Μυθολογίας μας. Η θρησκεία αυτή δεν είναι στείρα ειδωλολατρική, όπως άστοχα υποστηρίζουν μερικοί, αλλά ένα δημιούργημα των αρχαίων Ελλήνων, στο οποίο έδωσαν όλα τα προϊόντα της γόνιμης φαντασίας τους, της αισθητικής τους και της φιλοσοφικής τους σκέψεως.
Εμβαθύνοντας στα γεγονότα, που περιγράφονται, βρίσκει κανείς επεισόδια παρόμοια με αυτά που υπάρχουν στην Παλαιά Διαθήκη, ιδίως όσον αφορά τη δημιουργία του κόσμου! Αυτό σημαίνει ότι το κίνητρο που οδήγησε τους αρχαίους Έλληνες σ' ορισμένα συμπεράσματα για τη δημιουργία του κόσμου ήταν το ίδιο. Ίσως μάλιστα πολλά γεγονότα να συνέβησαν πραγματικά αν και αργότερα αλλοιώθηκαν από τη φαντασία και τους δόθηκαν μυθικές προεκτάσεις. Πάντως έτσι και αλλιώς η θρησκεία και η μυθολογία των αρχαίων Ελλήνων είναι κάτι συναρπαστικό και για το σημερινό ακόμη αναγνώστη.
Σήμερα ο Έλληνας, ακολουθώντας το παράδειγμα των προγόνων του, που πρώτοι μίλησαν για ένα και αληθινό Θεό, υιοθέτησε την Διδασκαλία του γλυκύτατου Ιησού και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι στο «Προσωρινό Πολίτευμα της Ελλάδος», που ψηφίστηκε στην Επίδαυρο την 1η Ιανουαρίου 1822, «μη δυνάμενον να φέρη τον βαρύτατον και απαραδειγμάτιστον ζυγόν της τυραννίας και αποσείσαν αυτόν με μεγάλας θυσίας», αναφερόμενο στα πολιτικά δικαιώματα των Ελλήνων, λέει επί λέξει τα εξής:

«Όσοι αυτόχθονες κάτοικοι της επικρατείας της Ελλάδος πιστεύουσιν εις Χριστόν, εισιν Έλληνες και απολαμβάνουσιν, άνευ τινός διαφοράς, όλων των πολιτικών δικαιωμάτων. Ομοίως, Έλληνες εισι και των αυτών δικαιωμάτων απολαμβάνουσιν όσοι, έξωθεν ελθόντες και την ελληνικήν φωνήν πάτριον έχοντες και εις Χριστόν πιστεύοντες, ζητήσωσι, παρρησιαζόμενοι εις τοπικήν ελληνικής επαρχίας αρχήν, να εγκαταριθμηθώσιν δι’ αυτής εις τους πολίτας Έλληνας» (Άρθρον 2)

Τι έχουν να πούνε, αλήθεια, όλοι αυτοί οι μυκτηρίζοντες και λοιδορούντες την επικρατούσαν θρησκείαν των Ελλήνων; Είχαν άδικο, δηλαδή, οι πατεράδες μας, που θυσιάστηκαν, για να ζούμε σήμερα εμείς ελεύθεροι, όταν έλεγαν ότι για να είσαι Έλληνας πρέπει να πιστεύεις στον Χριστό; Και όσοι υποστηρίζουν τον «βελούδινο χωρισμό» τι έχουν να πούνε πλέον σ’ αυτούς που τους εμπιστεύθηκαν;

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ;

Οικογένεια, λοιπόν, είναι μία ομάδα ατόμων που συνδέονται μεταξύ τους με φυσικούς και νομικούς δεσμούς. Είναι αυτή που πέρασε μέσα στην ιστορία ως ο πυρήνας της κοινωνίας και του κάθε υγιούς πολιτεύματος των ανθρώπων.
Χωρίς αμφιβολία, η μορφή της οικογένειας κι ως προς την ποσοτική σύστασή της κι ως προς την ποιοτική δεν ήταν πάντα η ίδια, αλλά άλλαζε διαρκώς μέχρι να καταλήξει στη σημερινή της μορφή, τη γνωστή σ' όλους οικογένεια που αποτελείται απ' τους γονείς (πατέρα μητέρα) και τα παιδιά. Σε κάθε όμως εποχή ο ρόλος της ήταν απόλυτα καθοριστικός και στάθηκε αυτή ο βασικός πυρήνας γύρω απ' τον οποίο εξελίχτηκε η ανθρώπινη κοινωνία.
Η διαμόρφωση της οικογένειας εξαρτιόταν κι απ' το είδος των σχέσεων που υπήρχαν μεταξύ των δύο φύλων. Τρία βασικά είδη οικογένειας υπήρξαν σ' όλη την ανθρώπινη κοινωνία: Η πολυανδρία, όταν οι γυναίκες είχαν το δικαίωμα του γάμου τους με πολλούς άντρες (στο Θιβέτ π.χ. μέχρι τώρα επικρατεί αυτό), η πολυγαμία, όταν οι άνδρες μπορούσαν να έχουν πολλές γυναίκες, είτε ταυτόχρονα είτε διαδοχικά (πράγμα χαρακτηριστικό ιδιαίτερα για τους ανατολικούς λαούς) και τέλος η μονογαμία. Στην τελευταία περίπτωση ένας άνδρας μπορεί να έχει μόνο μια γυναίκα και αντίθετα. Η μονογαμία επικρατεί στην εποχή μας σ' όλους τους λαούς (με λίγες εξαιρέσεις στους μουσουλμάνους και μερικές πρωτόγονες φυλές) κι είναι η ανώτερη μορφή της οικογένειας, πάνω στην οποία στηρίζεται η κοινωνία. Είναι από ποσοτική άποψη μικρότερη, γιατί περιλαμβάνει τους γονείς και τα παιδιά και από ποιοτική άποψη πιο γνήσια, γιατί αποτελείται μόνο από συγγενείς πρώτου βαθμού.
Είτε το θέλουμε είτε όχι, η μονογαμία είναι η τελευταία κι ανώτερη μορφή της οικογένειας και στηρίζεται στην εξωγαμία, δηλαδή στη συνένωση ανθρώπων με όχι συγγενικό αίμα. Επίσης πρέπει για να διατηρείται σωστά, να βασίζεται στην αμοιβαία αγάπη και κατανόηση τόσο ανάμεσα στους γονείς (του άνδρα και της γυναίκας) όσο κι ανάμεσα στους γονείς και τα παιδιά.