Δεν ήθελε –λέει- να … ανταγωνιστεί τον Παρθενώνα!

Κωδικός Πόρου: 00285-112187-493
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 09/06/11 15:10
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Διάφορα Άρθρα, 00285-112187-493




Περιγραφή:

Δεν ήθελε –λέει- να … ανταγωνιστεί τον Παρθενώνα!

Κάποιοι κύριοι, όσο καταξιωμένοι επιστήμονες κι αν είναι, φρονούν πως αν θελήσουν μπορούν να χτίσουν κτίρια ισοδύναμα του Παρθενώνα!.. Λησμονούν, όμως, ένα: Ακόμη και οι Δίδυμοι Πύργοι ξεχάστηκαν, αλλά ο Παρθενώνας ζει διότι φωτοβολεί την ανθρωπότητα εδώ και 2500 χρόνια!..

ΠΕΡΑΣΕ ίσως στα ψιλά των εφημερίδων, αλλά εμείς θελήσαμε να αναδείξουμε ένα θέμα, που έχει να κάνει με την έπαρση ή την αλαζονεία ορισμένων δημιουργών. Εν προκειμένω με τον δημιουργό του Μουσείου της Ακρόπολης, ο οποίος (ούτε λίγο ούτε πολύ) μας είπε ότι … «δεν ήθελε να ανταγωνιστεί τον Παρθενώνα»!

Ας δούμε, όμως, το ρεπορτάζ, που έκανε προ ολίγων ημερών η εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», δια χειρός της δημοσιογράφου κυρίας Φωτεινής Μπάρκα:

«Δεν ήθελα να ανταγωνιστώ τον Παρθενώνα»

Τελικά, μας αρέσει το νέο Μουσείο της Ακρόπολης; Θα ήταν καλύτερο αν χτιζόταν σε άλλο οικόπεδο; Κι από Ελληνες αρχιτέκτονες; Δεν έπρεπε να γκρεμιστούν τα παρακείμενα κτίσματα; Δύο χρόνια μετά την ολοκλήρωσή του η συζήτηση εξακολουθεί να προκαλεί αμηχανία.

Το μουσείο κρίνεται περισσότερο γι' αυτό που σημαίνει (και συμβολίζει) για την πολιτεία, την εγχώρια αρχιτεκτονική και για τους αρχαιολόγους και πολύ λιγότερο για το οικοδόμημα αυτό καθεαυτό.
Χθες στο αμφιθέατρο του Μουσείου Μπενάκη της οδού Πειραιώς, παρουσία του αρχιτέκτονα που το σχεδίασε, του Μπερνάρ Τσουμί, ένα ακροατήριο γεμάτο αρχιτέκτονες και αρχαιολόγους δεν είχε ούτε μια ερώτηση να απευθύνει στον Γαλλοελβετό αρχιτέκτονα. Αν εξαιρέσουμε, βέβαια, την κριτική για τη μη αναφορά του ονόματος του αρχιτέκτονα Μιχάλη Φωτιάδη (που δεν ευσταθούσε) ή την άποψη ότι είναι προτιμότερο να βλέπει κανείς μια παράγκα ή ένα κακοφορμισμένο κτίριο παρά μια σύγχρονη γυάλινη επιφάνεια.
Βλέποντας κανείς με απόσταση τα γεγονότα πίσω από τη δημιουργία του νέου Μουσείου Ακρόπολης, δεν απορεί. Το χρωστάμε στην τύχη. Μόλις το 2004 το ΣτΕ άναψε το πράσινο φως για την ανέγερση με οριακή πλειοψηφία (15 ψήφοι υπέρ, 14 κατά). Δεν είναι επομένως καθόλου παράδοξο ένα κτίριο, που απώθησε πλήρως κάθε συναισθηματισμό, να προκαλεί τόσο έντονα πάθη. Εξακολουθούμε να στεκόμαστε διχασμένοι μπροστά του. Θα μας πάρει χρόνο, ελπίζω όχι άλλα 33, όσα απαιτήθηκαν για το δούμε τελειωμένο. Στο εξωτερικό, απαλλαγμένοι από εθνικές, συντεχνιακές ή άλλες σκοπιμότητες, το έστειλαν φέτος στην τελική εξάδα για την ύψιστη διάκριση στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική, το βραβείο «Mies Van der Rohe».
Καλεσμένος τού εξαιρετικά ενδιαφέροντος συμποσίου, «Μουσείο Ακρόπολης. Ιδεολογία, Μουσειολογία, Αρχιτεκτονική», που έληξε χθες, ο Μπερνάρ Τσουμί μίλησε για τις δεδομένες παραμέτρους που επέβαλαν, αν δεν γέννησαν, το περιεχόμενο (context) του μουσείου.
Εδειξε ορισμένα από τα έργα του, που προηγήθηκαν, αλλά και ένα που χτίζει τώρα στη Γαλλία για να περιγράψει τον τρόπο που επιλέγει το concept, τη βασική ιδέα, κάθε φορά.
Στην περίπτωση του Μουσείου της Ακρόπολης, η ελάχιστη απόσταση από τον Ιερό Βράχο, το ήδη «γεμάτο» οικόπεδο, η διατήρηση των αρχαίων ευρημάτων, αλλά και το όραμα της επιστροφής των μαρμάρων του Παρθενώνα ήταν μια κακή αρχή, τόνισε. Επιπλέον, το «νέο μουσείο ξεκινάει από μια συγκεκριμένη συλλογή, από την Ιστορία την ίδια», είπε, γι' αυτό και δεν μπορεί να συγκριθεί ούτε με το Γκουγκενχάιμ στο Μπιλμπάο του Φρανκ Γκέρι ούτε με την Πυραμίδα του Πέι στο Λούβρο ούτε με το Μετροπόλιταν της Νέας Υόρκης. Είναι μοναδικό. «Το μουσείο γεννήθηκε από τις συγκυρίες», είπε με έμφαση.
«Δεν ήθελα να ανταγωνιστώ τον Παρθενώνα», είπε, «το πιο επιδραστικό κτίριο στην Ιστορία του δυτικού πολιτισμού. Ηθελα ένα μουσείο που να μιλάει για τον Παρθενώνα, αλλά και για την πόλη που υπάρχει γύρω του». Και ανέφερε τις τρεις λέξεις που ορίζουν κατά τον ίδιο την αρχιτεκτονική: η ιδέα (concept), η οπτική (perspect) και η επίδραση (affect).
«Η ιδέα χωρίς οπτική είναι άδεια, αλλά η οπτική χωρίς ιδέα είναι τυφλή», μ' αυτή τη φράση του Εμάνουελ Καντ συνόψισε την παρουσίασή του. Είναι, όπως είπε, η πιο αγαπημένη του φράση. Ας ανοίξουμε κι εμείς, εκτός από τα μάτια μας, και την καρδιά μας...
* Το συμπόσιο οργάνωσαν το ΑΠΘ, μουσεία όπως τα Ακρόπολης, Μπενάκη, Κυκλαδικής Τέχνης, το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, το ίδρυμα Fulbright, η Εταιρεία Ελλήνων Μουσειολόγων σε συνεργασία με το ελληνικό τμήμα του Διεθνούς Συμβουλίου Μουσείων, υπό την αιγίδα του ΥΠΠΟΤ.

Η απάντηση ενός παλιού Αθηναίου

Κάποτε ένας Αμερικανός περιηγητής, στα χρόνια εκείνα που η Αθήνα είχε μικρό πληθυσμό, ρώτησε έναν Αθηναίο που έβοσκε τα πρόβατα κάπου κοντά στον Ιλισσό ποταμό, πόσα δολάρια στοιχίζει ο Παρθενώνας.
Ο βοσκός τον κοίταξε… τον ξανακοίταξε… αλλά δεν απάντησε.
--Πόσα δολάρια στοιχίζει επί τέλους; Εμείς έχουμε αρκετά χρήματα για να κτίσουμε έναν τέτοιο Παρθενώνα!
Ο βοσκός τον κοίταξε… τον ξανακοίταξε… αλλά δεν απάντησε.
--Θα μου πεις, άνθρωπέ μου, πόσο στοιχίζει; Θέλω να μάθω!
--Δυόμισι χιλιάδες χρόνια!.., ήταν η απάντηση του Αθηναίου!..