Ασφαλώς και ο Χριστός δεν αντέγραφε τα Ελευσίνια Μυστήρια!..

Κωδικός Πόρου: 00285-111305-938
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 14/08/11 19:34
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Απαντήσεις σε Ερωτήσεις, 00285-111305-938




Περιγραφή:

Ασφαλώς και ο Χριστός δεν αντέγραφε τα Ελευσίνια Μυστήρια!..

Απάντηση σε έναν ευγενέστατο επισκέπτη της Ιστοσελίδας μας ο οποίος ζητάει από τον γράφοντα να πει τη γνώμη του για το αν ο Χριστός ή οι Ευαγγελιστές αντέγραψαν το θαύμα στην χώρα των Γαδαρηνών από αντίστοιχη μεταφορά κακού πνεύματος που γινόταν στα Ελευσίνια μυστήρια, όπως ισχυρίζονται ορισμένοι καλοπροαίρετοι αναγνώστες διαφόρων άλλων ιστοσελίδων.

Ο Τριπτόλεμος δέχεται σπόρους από σιτάρι από τη Δήμητρα και ευχές από την Περσεφόνη

ΕΡΩΤΗΣΗ:

Χαίρετε. Κατ' αρχήν ελπίζω να με συγχωρέσετε για την μερική ανωνυμία μου αλλά πιστεύω ότι παρόλα αυτά θα μου κάνετε την χάρη να με βοηθήσετε. Υπάρχει μία σελίδα που ούτε λίγο ούτε πολύ ισχυρίζεται ότι ο Χριστός ή οι Ευαγγελιστές αντέγραψαν το θαύμα στην χώρα των Γαδαρηνών από αντίστοιχη μεταφορά κακού πνεύματος που γινόταν στα Ελευσίνια μυστήρια. Θα ήθελα αν μπορείτε να αφιερώσετε ένα άρθρο σε αυτό το θέμα γιατί από όσο είδα, και συγχωρέστε με αν το παρέλειψα, δεν υπάρχει στη σελίδα σας. Ευχαριστώ πολύ. Χρήστος Τ……

ΑΠΑΝΤΗΣΗ.

Αγαπητέ κ. Χρήστο,

Κατ’ επανάληψιν έχω πει και έχω γράψει σε άρθρα μου, σε βιβλία μου, αλλά και στην ιστοσελίδα μας, ότι τρεις ήσαν οι βασικοί λόγοι για τους οποίους η Διδασκαλία του Ιησού υιοθετήθηκε αμέσως από τους Αρχαίους Έλληνες:
α) Η ελληνική γλώσσα, που γράφτηκαν τα Ευαγγέλια,
β) Οι ομοιότητες Ελληνισμού-Χριστιανισμού και
γ) Οι διωγμοί των Χριστιανών.

Πιο αναλυτικά:

α)Η ελληνική γλώσσα. Χωρίς την ελληνική γλώσσα, η οποία ήταν η διεθνής γλώσσα του καιρού εκείνου, ήταν αδύνατο να διαδοθεί ο χριστιανισμός, αφού η ελληνική γλώσσα ήταν εκείνη η οποία είχε τη δυνατότητα να αναπτύξει πλήρως με όλα τα νοήματα και τα διανοήματά της τη Διδασκαλία του Κυρίου. Αυτός, άλλωστε, και ο λόγος που τα Ευαγγέλια εγράφησαν εις την ελληνική γλώσσα, όπως και ολόκληρη η Καινή Διαθήκη, για να γίνει πιο εύκολα κτήμα των ανθρώπων

β) Οι ομοιότητες Ελληνισμού – Χριστιανισμού. Δεν υπήρχε περίπτωση η νέα πίστη να γίνει κτήμα των Ελλήνων εάν οι αρχαίοι Έλληνες δεν έβλεπαν πολλά (για να μην πούμε απειράριθμα) κοινά σημεία στη φιλοσοφία της παλαιάς και της καινούργιας πίστης, ιδίως στο ανθρωπιστικό πεδίο. Οι ομοιότητες είναι τόσες πολλές, που η έρευνά μας, μετά από τόσα χρόνια, ακόμη να τελειώσει στη συλλογή των στοιχείων!.. (Δεν μιλάμε για «νέα θρησκεία», αλλά για «νέα πίστη», διότι ο Χριστιανισμός δεν είναι μια ανθρώπινη επινόηση, όπως είναι οι άλλες θρησκείες, αλλά η εξ αποκαλύψεως αλήθεια. Ο Χριστιανισμός είναι Εκκλησία με ιδρυτή τον Κύριό μας και Θεό μας, τον Ιησού Χριστό).

γ) Οι ανελέητοι διωγμοί των χριστιανών. Με τους φοβερούς και ανελέητους διωγμούς των χριστιανών, που οι ιστορικοί ανεβάζουν σε πολλά εκατομμύρια, μεταξύ των οποίων και πολλών αθώων Ελλήνων μαρτύρων, οι διώκτες των χριστιανών, το μόνο που κατάφεραν ήταν να στρέψουν τη συμπάθεια του κόσμου στους ανθρώπους που θυσίαζαν τη ζωή τους για την πίστη τους!.. Ακόμη περισσότερο όταν οι διωγμοί ανάγκασαν τον κόσμο να καταφεύγει σε υπόγεια και κατακόμβες, στα διάφορα Κολοσσαία με τα θηρία ή να χάνουν το κεφάλι τους από τα ξίφη των δημίων ή και τα μαρτύρια των διωκτών! Οι Συναξαριστές έχουν γράψει πολλές χιλιάδες μαρτυρίες, με αθώους ανθρώπους, που έγιναν άγιοι, χύνοντας το ίδιο τους το αίμα!.. Εάν δεν γίνονταν οι διωγμοί είναι πολύ αμφίβολο αν ο χριστιανισμός είχε επικρατήσει στην οικουμένη και δεν είχε περιοριστεί στο χώρο που γεννήθηκε.

Ανεπιβεβαίωτες οι ιστορικές πηγές

Όσον αφορά, τώρα, στη δήθεν αντιγραφή θαυμάτων του Ιησού από τα Ελευσίνια Μυστήρια, επιτρέψτε μου να έχω τις σοβαρότατες επιφυλάξεις μου για τους εξής λόγους:
1) Ουδείς γνωρίζει τι ακριβώς γινόταν ακριβώς μέσα στα Ελευσίνια Μυστήρια (πολύ περισσότερο οι μεταγενέστεροι Έλληνες) διότι:
α) οι πληροφορίες μας είναι ελάχιστες και
β) οποιαδήποτε αποκάλυψη τιμωρείτο με αυστηρότατη ποινή! την ποινή του θανάτου.
Μέσα στο ίδιο το διαδίκτυο ορισμένοι που ασχολούνται με τα Ελευσίνια Μυστήρια γράφουν:
«O Ιεροφάντης έδειχνε στους μύστες τα "Δεικνύμενα" (δηλ. τα ιερά που φυλάσσονταν στην ιερή κίστη, στο άδυτο του Τελεστηρίου), λέγοντας κάτω από μεγάλη φωτιά τα "Λεγόμενα" (...) "Καταρχάς πλενόμαστε με ύδωρ… Αφού οδηγηθούμε από τον Ιεροφάντη, μας διαβάζει από λίθινο βιβλίο πράγματα τα οποία επί ποινή θανάτου δεν πρέπει να ανακοινώσουμε σε κανένα"(Πορφύριος)…»
2) Αυτός και ο λόγος που ο Αισχύλος, όπως ισχυρίζονται ορισμένοι, επειδή στις τραγωδίες του άφηνε να αποκαλυφτούν κάποια πράγματα από τα Ελευσίνια Μυστήρια, όπου πιθανολογείται (δεν είναι σίγουρο) ότι συμμετείχε και ο ίδιος, ότι το τραγικό του τέλος ήταν από τους διώκτες του και όταν δέχτηκε στο κεφάλι του μία χελώνα, την οποία είχε ρίξει από ψηλά ένας αετός, προκειμένου να σπάσει το καβούκι της και μετά να τη φάει!
3) Πολλά λέγονται για τα Ελευσίνια Μυστήρια, αλλά τίποτε δεν αποδεικνύεται. Οι αναφορές που κάνουν οι μεταγενέστεροι συγγραφείς και ιστορικοί ερευνητές είναι άνευ αποδείξεων, αφού οι αναφορές τους είναι από άλλους ιστορικούς που ΔΕΝ ήσαν μέσα στα Ελευσίνα Μυστήρια και κατά συνέπεια οι πληροφορίες τους ελέγχονται!
4) Κάποιες αναφορές του Πλούταρχου, για παράδειγμα, ιδίως για μια εικόνα από τα Ελευσίνια Μυστήρια («Περί του εμφαινομένου προσώπου τω κύκλω της Σελήνης 942 κ.επ. ) δεν αποδεικνύει τίποτε, διότι ο ίδιος ήταν ιερέας των Δελφών και (απ’ ό,τι τουλάχιστον γνωρίζουμε) δεν ήταν μύστης των Ελευσινίων Μυστηρίων. Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Χαιρώνεια, όπου λέγεται ότι μυήθηκε στα μυστήρια του Απόλλωνα. Ήταν πρεσβύτερος των ιερέων του Απόλλωνα στο Μαντείο των Δελφών, (βλ. Ηθικά 792F) όπου ήταν υπεύθυνος για την ερμηνεία των χρησμών της Πυθίας, αξίωμα που κράτησε για 29 έτη έως τον θάνατό του (120 μ.Χ.)
5) Μέσα στο βιβλίο μας «Ιησούς Χριστός: Ελληνισμός-Χριστιανισμός», έχουμε ένα απόσπασμα βιβλίου, που κυκλοφόρησε το 1896, με την ευκαιρία των Ολυμπιακών Αγώνων από ένα συγγραφέα Θ. Ι. Λεφάκη (Δομίνου) υπό τον τίτλον: «Μελέτη επί των Ελευσίνιων Μυστηρίων και των Μαντείων», αναφερόμενος εις τα Μείζονα Μυστήρια, δεδομένου ότι υπήρχαν και τα Ελάσσονα Μυστήρια, αποκαλύπτει μεν πολλά πράγματα, αλλά χωρίς καμία ιστορική πηγή ή βιβλιογραφία!

Το θαύμα των Γαδαρηνών

Ας δούμε πώς έχει το θέμα σε νεοελληνική απόδοση του βιβλικού κειμένου:

«Εκείνο τον καιρό ήλθε ο Ιησούς στην περιοχή των Γαδαρηνών που είναι αντίπερα στη Γαλιλαία. Εκεί τον απάντησε ένας άνθρωπος από την πόλη, που είχε δαιμόνια από πολλά χρόνια και δεν έβανε ρούχο απάνω του και σε σπίτι δεν έμενε, αλλά μέσα στα μνήματα. Όταν είδε τον Ιησού έβαλε μια μεγάλη φωνή, έπεσε κάτω μπροστά του και του είπε δυνατά• Τι δουλειά έχω εγώ με σένα, Ιησού υιέ του Θεού του υψίστου; Σε παρακαλώ να μη με βασανίσεις.
Ο Ιησούς λοιπόν παράγγειλε στο ακάθαρτο πνεύμα να βγει από τον άνθρωπο, που πολλά χρόνια τον είχε αιχμαλωτισμένο• τον έδεναν με αλυσίδες χέρια και πόδια και τον φύλαγαν, αλλά εκείνος έσπαζε τα δεσμά και έτρεχε στις ερημιές, που τον τραβούσε ο δαίμονας. Τον ρώτησε ο Ιησούς και του λέγει• Ποιο είναι το όνομα σου; Κι εκείνος είπε: Λεγεώνα• γιατί πολλά δαιμόνια είχαν εισέλθει μέσα του• και τον παρακαλούσε να μην τα προστάξει να πάνε στην άβυσσο.
Κι ήταν εκεί ένα κοπάδι από πολλούς χοίρους που έβοσκαν στο βουνό και τα δαιμόνια παρακαλούσαν τον Ιησού να τους επιτρέψει να μπούνε στους χοίρους• και τους επέτρεψε. Και βγήκαν τα δαιμόνια από τον άνθρωπο και μπήκαν στους χοίρους και χίμηξε το κοπάδι στον γκρεμό κι έπεσαν στη λίμνη και πνίγηκαν όλοι. Κι όταν είδαν οι χοιροβοσκοί το τι έγινε έφυγαν, και μετέδωσαν το γεγονός στην πόλη και τα χωράφια. Βγήκαν τότε να δουν αυτό που έγινε και ήλθαν στον Ιησού και βρήκαν τον άνθρωπο, που είχαν βγει από μέσα του τα δαιμόνια, κάθεται ντυμένος και φρόνιμος κοντά στα πόδια του Ιησού και φοβήθηκαν.

Τους είπαν έπειτα κι εκείνοι που είδαν το θαύμα πώς σώθηκε ο δαιμονισμένος. Κι όλος ο κόσμος από τα περίχωρα των Γαδαρηνών παρακάλεσαν τον Ιησού να φύγει από αυτούς, γιατί τους είχε πιάσει μεγάλος φόβος. Τότε ο Ιησούς μπήκε στο πλοίο και ξαναγύρισε στη Γαλιλαία. Και ο άνθρωπος που είχαν φύγει από μέσα του τα δαιμόνια τον παρακαλούσε θερμά να είναι μαζί του• αλλά ο Ιησούς τον απόλυσε και του είπε• πήγαινε πίσω στο σπίτι σου και να διηγείσαι όσα έκανε ο Θεός σε σένα. Και έφυγε εκείνος και έλεγε σ' όλη την πόλη όσα έκανε σ' αυτόν ο Ιησούς.» (Λουκ. 8, 26-39)

Τι παρατηρούμε στο κείμενο;

1) Το θαύμα γίνεται παρουσία πολλών άλλων μαρτύρων, κάτω απ’ το φως του ηλίου και όχι στα κρυφά και στα «σκοτεινά», όπως τα άδυτα των Ελευσινίων Μυστηρίων! Κατά συνέπεια δεν αμφισβητείται από κανένα!
2) Το ότι φοβήθηκαν οι Γαδαρηνοί (μια ονομασία που προέρχεται από την αρχαία ελληνική πόλη Γάδαρα, πρωτεύουσα της Περαίας, ΝΑ της Γαλιλαίας, όπως τονίζει ο πανεπιστημιακός δάσκαλος Λεωνίδας Φιλιππίδης, αλλά και ο άλος πανεπιστημιακός δάσκαλος Παναγιώτης Χρήστου) είναι κι αυτό ένα επιπρόσθετο στοιχείο αυθεντικότητας του κειμένου διότι, όπως γνωρίζουν οι ερευνητές, η περιοχή αυτή -ορεινή και απόκρημνη, κατάλληλη για να βόσκουν οι χοίροι -, είναι γεμάτη από σπηλιές, που ορισμένοι χρησιμοποιούσαν και για τάφους.
3) Κάπου εκεί συνάντησε ο Κύριος με τους μαθητές του το δαιμονισμένο άνθρωπο της ευαγγελικής περικοπής. Κι αυτό το είδαν όλοι οι παρευρισκόμενοι.
4) Επέτρεψε δε ο Χριστός να μπουν τα δαιμόνια στους χοίρους, που με τη σειρά τους έπεσαν από τον γκρεμό και πνίγηκαν στη λίμνη, γιατί ο Ιησούς γνώριζε ότι οι κάτοικοι της περιοχής, με την πράξη τους, δεν τηρούσαν τον μωσαϊκό νόμο (το γιατί θα το εξηγήσουμε μία άλλη φορά) λη παράβαση, αφού έβοσκαν χοίρους, ενώ ο Νόμος δεν το επέτρεπε. Έτσι η παρανομία τους τιμωρήθηκε παραδειγματικά.
5) Υπάρχει ένα ερώτημα: Γιατί οι άνθρωποι εκεί ζήτησαν στη συνέχεια από τον Χριστό να εγκαταλείψει την περιοχή τους. Να ήταν – άραγε- ο φόβος της ανυπακοής στο Νόμο («φόβω μεγάλω συνείχοντο») ή μήπως κάτι άλλο, που θα μας απασχολήσει, ως αντικείμενο, σε ένα νέο άρθρο μας, που λέμε παραπάνω;

Κλείνοντας να συμπεράνουμε τα εξής

1) Ο Χριστός όπου έκανε θαύματα, τα έκανε με την δική του θεϊκή δύναμη και παρουσία πολλών άλλων και κάτω από το φως του ηλίου, ώστε τα θαύματά Του να μην αμφισβητούνται από κανέναν σύγχρονό Του. (Και ο Χριστός, ως γνωστό, είχε πολλούς που τους ενοχλούσε η διδασκαλία Του και ήθελαν να βρουν νομικά ψεγάδια για την εξόντωσή Του).
2) Οι Απόστολοι και οι Μαθητές Του, έκαναν κι αυτοί θαύματα, εξ ονόματος του Κυρίου, αλλά, όπως κι ο Διδάσκαλος, παρουσία πολλών και υπό το φως του ηλίου, διότι το ψεύδος εύκολα αποκαλύπτεται ή καταγγέλλεται.
3) Ο Ιησούς, με όλα όσα συνέβησαν στη γη των Γαδαρηνων, όπως λένε και άλλοι βιβλικοί ερευνητές, έδειξε και σε εκείνους και σε εμάς, τι κακό μπορούν να φέρουν οι δαίμονες σε αυτούς που πέφτουν στην εξουσία τους. Μας έδειξε επίσης, τόσο γλαφυρά, σε τι πτώση οδηγούν οι δαίμονες εκείνους που υποκινούν να συμπεριφέρονται ως γουρούνια στη ζωή τους, κυλιόμενοι στο βούρκο της αμαρτίας: Τους οδηγούν στο γκρεμό και στο θάνατο με ολέθρια και καταστροφική ορμή. Τους οδηγούν στην άβυσσο της αιώνιας κόλασης. Λίγα μας δίδαξε, άλλωστε ο μύθος της μάγισσας Κίρκης, που μετέτρεψε σε γουρούνια τούς συντρόφους του Οδυσσέα; Ποιο άλλο μήνυμα ήθελε να μας στείλει ο θεϊκός μας Όμηρος; Ποιο άλλο;
4) Τα θαύματα του Ιησού αν ήσαν … «αντίγραφα» των Ελευσινίων Μυστηρίων, θα ήταν εύκολο να γίνουν κατανοητά από πολλούς σύγχρονους Έλληνες, που ζούσαν στη Γαλιλαία όπου έζησε ο Χριστός και αλίευσε του Μαθητές Του για να γίνουν «αλιείς ανθρώπων», αφού το λιγότερο, λόγω γνώσεων, ήξεραν να κάνουν διάκριση μεταξύ αυθεντικών θαυμάτων και δήθεν θαυμάτων, που «έκαναν» ορισμένοι στις γύρω περιοχές ή στα άδυτα (και ενδεχομένως σκοτεινά) έγκατα των Ελευσινίων Μυστηρίων, για να επιβεβαιωθεί για μια ακόμη φορά ένα βιβλικό ρητό που λέει (νεοελληνιστί) «μισεί το φως εκείνος που αγαπάει το σκοτάδι, για να μην ελέγχονται τα έργα του» (Ιω. 3, 20).
5) Και οι Έλληνες της Αρχαιότητας, όπως και στη συνέχεια οι Έλληνες Ορθόδοξοι Χριστιανοί, δεν αγάπησαν ποτέ το σκοτάδι.