Τον καιρό που «άνθιζαν» οι ωραίες ιδέες…

Κωδικός Πόρου: 00285-111273-887
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 08/08/11 17:07
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Αναμνήσεις!..., 00285-111273-887




Περιγραφή:

 

Η επίγεια … τριάδα των φίλων (από αριστερά:) Άγγελου Σακκέτου, Μιχάλη Τζάνογλου και Βασίλη Κατσιαδράμη, έξω απ΄ το ξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου στην Ανθηδώνα Βοιωτίας εδώ και 25 χρόνια!... Ήταν ο καιρός που ο γράφων στηριζόταν ακόμη με βακτηρίες και ορθοπεδικά μηχανήματα στα πόδια του και δούλευε στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, ενώ σήμερα, δυστυχώς, η ορθοστασία για τον γράφοντα είναι μια πολυτέλεια του παρελθόντος!...

Ένα πισωγύρισμα του βέλους της μνήμης σε νοσταλγικές εποχές και μέρες, τότε που οι άνθρωποι δεν είχαν ακόμη χάσει την ανθρωπιά τους και οι ιδέες στολίζονταν με πραγματική αγάπη και αλληλοεκτίμηση!.." Την εκκλησία αγαπώ - τα εξαπτέρυγά της, / τ' ασήμια των σκευών, τα κηροπήγιά της..", που λέει κι ο ποιητής Κωνσταντίνος Καβάφης!..


Η πυραμίδα στο Ελληνικό του Άργους, για την οποία ο φίλος μου Βασίλης Κατσιαδράμης έχει κάνει πολλές μελέτες, που είχαμε παρουσιάσει από κοινού στην «Τηλετώρα» και μάλιστα στην τηλεοπτική εκπομπή τού γράφοντος: "Το Ντοκουμέντο της Εβδομάδος"!... Ήταν ο καιρός που «άνθιζαν» οι ωραίες ιδέες!...

ΕΙΧΕ δεν είχε, το έκανε πάλι το θαύμα του σήμερα ο φίλος μου Βασίλης Κατσιαδράμης, γνωστός Πολιτικός Μηχανικός και από τους πιο αξιόλογους Έλληνες ερευνητές ιδίως σε θέματα ελληνικής γραφής. Είναι από τους ανθρώπους, που έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με τον Δίσκο της Φαιστού και την ελληνική πυραμίδα στο Ελληνικό του Άργους.

Δράττομαι της ευκαιρίας να πω, ότι με τον όρο Πυραμίδα του Ελληνικού αποκαλούμε ένα μνημείο που βρίσκεται στην περιοχή του Άργους, κτισμένο πάνω στην οδική αρτηρία που ένωνε το Άργος με την Τεγέα. Η ονομασία του προέρχεται από τη χαρακτηριστική πυραμιδοειδή μορφή του και αρχικά εκτιμήθηκε ότι ανάγεται στα τέλη του 4ου π.Χ. αιώνα, ενώ διατυπώθηκαν διάφορες θεωρίες για την πιθανή χρήση του π.χ. ως τύμβος, ή οχυρό, ή φρυκτωρία.

Επανέρχομαι, λοιπόν, στην …. επίγεια τριάδα των φίλων (Βασίλειος Κατσιαδράμης, Μιχάλης Τζάνογλου και Άγγελος Σακκέτος), όπου οι συναντήσεις μας είχαν ένας είδος μικρής … «Φιλικής Εταιρείας», αφού, όταν συγκεντρωνόμασταν, κάναμε πολλά σχέδια για την προβολή και διάδοση του ελληνοχριστιανικού ιδεώδους, πέραν του τι πιστεύει ο καθένας μας, και μάλιστα με πρωτόγονα δημοσιογραφικά μέσα της εποχής εκείνης (μαγνητόφωνα, φωτογραφικές μηχανές κλπ).
Είχαμε ιδρύσει και το «Ορφικό Πνευματικό Κέντρο», όπου κάναμε αρκετές συγκεντρώσεις και ομιλίες ή διαλέξεις ιδίως στο ξενοδοχείο «Στάνλεϋ», που βρίσκεται στο κέντρο των Αθηνών, για να παρουσιάζουμε θέματα, που φτιάχναμε με τα ίδια μας τα χέρια, ντοκουμέντα με διαφάνειες (slides), χάρτες κλπ.

Το πανέμορφο ξωκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στην Ανθηδώνα Βοιωτίας, όπου βρεθήκαμε για πρώτη φορά τρεις επιστήθιοι φίλοι  (από αριστερά προς τα δεξιά): Άγγελος Σακκέτος,  Μιχάλης Τζάνογου και Βασίλης Κατσιαδράμης!.. " Την εκκλησία αγαπώ - τα εξαπτέρυγά της, / τ' ασήμια των σκευών, τα κηροπήγιά της..", που λέει κι ο ποιητής Κωνσταντίνος Καβάφης!..

Προφανώς, ο φίλος μου ο Βασίλης Κατσιαδράμης, διάβασε «Το Σχόλιο της Ημέρας», που έγραψε η ταπεινότητά μου την Παρασκευή 29 Ιουλίου 2009 και αυτός και ο λόγος που ήθελε να μου κάνει έκπληξη με την φωτογραφία που μου έστειλε και δημοσιεύουμε στο πάνω μέρος του παρόντος άρθρου. Ας δούμε, λοιπόν, τι γράφαμε, μεταξύ άλλων, στο παραπάνω «σχόλιο»:

«Είχαμε εκδράμει στην Ανθηδώνα την δεύτερη ημέρα του Πάσχα σε ένα πανέμορφο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου και μάλιστα καθίσαμε και τσουγκρίσαμε τα κόκκινα αυγά μας εκεί διότι γιόρταζε ο άγιος. Ήταν κι η μέρα όμορφη!..
Όταν φύγαμε ρωτήσαμε έναν παπά, που καθόταν στη βεράντα του, ποιον δρόμο πρέπει να ακολουθήσουμε για να έρθουμε πιο σύντομα στην Αθήνα κι αυτός κατέβηκε αμέσως, μας άνοιξε την πόρτα και προσφέρθηκε να μας κεράσει από ένα αναψυκτικό.
--Πάτερ, του είπα, πώς κατέβηκες και θέλησες αμέσως όχι μόνο να μας εξυπηρετήσεις, αλλά να μας βάλει και στο σπίτι σου; Δεν φοβήθηκες μήπως είμαστε ... εγκληματίες; Άγνωστοι άνθρωποι είμαστε για σένα!
--Εμείς οι παπάδες, μου λέει γεμάτος αγάπη ο κληρικός, πρώτα κοιτάζουμε τον άνθρωπο στην καρδιά του και μετά στο μυαλό του!..
Με συγκλόνισε αυτή η απάντηση!.. Και με συγκλόνισε τόσο πολύ, που από τότε αυτή η φράση έγινε κανόνας της δικής μου ζωής!
Τέτοιους παπάδες χρειαζόμαστε!... Και τέτοιους ανθρώπους!... Αυτούς που κάνουν πράξη την βιβλική φράση: «Εάν ταίς γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον» (Α΄ Κορ. 13, 1).
Αυτούς που κοιτάζουν τον άνθρωπο πρώτα στην καρδιά και μετά στο μυαλό του!..»