Ο άνθρωπος Γιάννης Παπαθανασίου!..

Κωδικός Πόρου: 00285-111274-710
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 12/07/11 19:43
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Αναμνήσεις!..., 00285-111274-710




Περιγραφή:

Ο άνθρωπος Γιάννης Παπαθανασίου!..

Μια μικρή ανθρώπινη ιστορία ή πώς ένα μικρό στιγμιότυπο καθορίζει τον χαρακτήρα ή την ψυχική καλλιέργεια ορισμένων ανθρώπων, όπως ο βουλευτής και πρώην υπουργός κ. Γιάννης Παπαθανασίου, που ο Θεός τον βοήθησε να αναρριχηθεί σε πολύ υψηλά κυβερνητικά αξιώματα!..

ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ που περνάνε σαν γάργαρο νερό στο αυλάκι του χρόνου δεν θα ήθελα να μιλήσω. Τα αφήνω κι αυτά να «ροβολάνε» μέσα στη μνήμη αφού η ανθρώπινη μοίρα έτσι τα φέρνει. Να είμαστε κι εμείς ένας τροχός της αμάξης, που γυρνάει… γυρνάει... γυρνάει, αλλά πίσω δεν γυρνάει!..

Ισως φανεί παράξενο, αλλά αυτή τη φορά, στο ταπεινό αυτό χρονογράφημά μου, θα κάνω μια εξαίρεση και δεν θα μιλήσω για τον γνωστό μας άγνωστο, τον άνθρωπο της διπλανής μας πόρτας, αλλά για έναν πολύ γνωστό κι επώνυμο Αθηναίο, τον βουλευτή και πρώην υπουργό κ. Γιάννη Παπαθανασίου.

Αν θυμάμαι καλά τον πρώτο-είδα τον Χειμώνα του 1992 ή του1993 στην γνωστή Αίθουσα Συνεδρίων της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ), όπου γινόταν μία Ημερίδα για την Διαφήμιση και τα ΜΜΕ και ένας εκ των ομιλητών ήταν οκ. Γιάννης Παπαθανασίου, με την ιδιότητα του Γενικού Γραμματέα ή του Προέδρου του Εμπορικού & Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών (ΕΒΕΑ).

Νισάφι, πια κι αυτή η ζωή, για να κάνω μια παρένθεση!.. Ένα μυαλό χειμώνα-καλοκαίρι, που να τα θυμάμαι όλα σαν κομπιούτερ!.. Γερνάμε κι εμείς ανελέητα…Κι όπως όλοι γνωρίζετε, το γήρας είναι … κοινωνικότατο!.. «Ου γαρ έρχεται μόνον»!..

Ναι. Ξέχασα να σας πω. Είχα πάει λοιπόν κι εγώ να παρακολουθήσω την Ημερίδα με την ιδιότητα του Διευθυντού Συντάξεως του πολυβραβευμένου δημοσιογραφικού περιοδικού «Ο Τύπος» (Βραβείο Μπότση κλπ). Με είχε στείλει η Γενική Διεύθυνση του περιοδικού και πήγα.

Η Ημερίδα άρχισε, λοιπόν, και οι συζητητές, όλοι ευγενικοί και συγκροτημένοι, ανέπτυσσαν την επιχειρηματολογία τους, αλλά πολλές φορές ύψωναν τη φωνή τους με μια δικαιολογημένη έκρηξη οργής εναντίον των ΜΜΕ που κάθε τόσο επιθυμούσαν να λαμβάνουν τη μερίδα του λέοντος από τη διαφημιστική δαπάνη!

Σας μάθαμε καλά, λέει ένας! Ας μην ήμασταν εμείς και θα βλέπαμε αν μπορούσατε να επιζήσετε όλα σεις τα ΜΜΕ!..

Πρέπει να ομολογήσω ότι τα όσα ειπώθηκαν με άγγιξαν διότι τα βίωνα κάθε τόσο για τα καλά στο πετσί μου!.. Εμείς δουλεύαμε, αλλά άλλοι τα έπαιρναν!.. Και τα έπαιρναν χοντρά!.. Και ό,τι ψίχουλο έμενε στο τραπέζι, μπορεί να έπεφτε και κάτι σε εργαζόμενους!.. Τα σπουργίτια!..

Αυτά δε, που έλεγε ο κ. Γιάννης Παπαθανασίου, με άγγιζαν περισσότερο. Ήταν ίσως η πρώτη φορά που κάθε κουβέντα ομιλητή ήταν για την ταπεινότητά μου θέμα ειδικής πανεπιστημιακής διατριβής!

Πέρασε κάποια ώρα και στο διάλειμμα θέλησα να μιλήσω στον κ. Παπαθανασίου, αλλά δίστασα. Δεν είχε τελειώσει ακόμη η Ημερίδα και έπρεπε να περιμένω. Αυτό, τουλάχιστον, επέβαλε η δημοσιογραφική δεοντολογία για να έχουμε πλήρη και σφαιρική άποψη για τα συμπεράσματα της Ημερίδας.

Αυτό ήταν!.. Η Ημερίδα κάποια στιγμή τελείωσε και τότε σκέφτηκα να ζητήσω μία συνέντευξη από τον κ. Γιάννη Παπαθανασίου η οποία θα δημοσιευόταν στο περιοδικό «Ο Τύπος».

Θέλετε η ολιγωρία μου, θέλετε το ενδεχόμενο γεγονός να μην χειρίστηκα και τόσο καλά το θέμα, ο κ. Παπαθανασίου πάρα λίγο να φύγει, αλλά, για καλή μου τύχη, την ώρα που έφευγε, πέρασε από δίπλα μου.

Αφήνω κάτω τα μπαστουνάκια μου, που έπαιρνα από το διπλανό κάθισμα, λόγω του γνωστού και πολύ σοβαρού κινητικού προβλήματός μου, και δίνω το χέρι μου καθιστός στον κ. Παπαθανασίου, συγχαίροντάς τον για τα όσα είπε στην Ημερίδα!.

Ναι!.. Είναι αλήθεια!.. Και το λέω με συγκίνηση!.. Ο κ. Παπαθανασίου με ευχαρίστησε και την ίδια στιγμή τι λέτε ότι έκανε; Γονάτισε (ναι, γονάτισε!) για να μού μιλήσει!

Αυτό και μόνο το γεγονός με συγκλόνισε!.. Δεν περίμενα ένας τόσο σπουδαίος άνθρωπος να γονατίσει για να μου μιλήσει! Αλλιώς περίμενα να δω αυτούς τους τεχνοκράτες! Χωρίς καρδιά, χωρίς ψυχή, χωρίς αισθήματα!.. Πόσο έξω είχα πέσει!..

Συστηθήκαμε, ανταλλάξαμε κι οι δύο τις γνωστές φιλοφρονήσεις και καθώς έφευγε είπα μέσα μου: «Αυτός μια μέρα θα πάει πολύ ψηλά»!

Ιδού, λοιπόν, πώς ένας τεχνοκράτης, που δεν είχε καμία σχέση με την πολιτική, έφθασε να γίνει ένας πολύ μεγάλος Υπουργός και μάλιστα στο πιο νευραλγικό υπουργείο: Αυτό του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών!

Ολα κάποτε τελειώνουν!.. Όπως τελείωσε και η Ημερίδα για τη Διαφήμιση και τα ΜΜΕ.

Υπάρχουν, όμως, στιγμές, όπου το ανθρώπινο μεγαλείο, όπως αυτό που επέδειξε ο κ. Γιάννης Παπαθανασίου με τη στάση του, πολλές φορές σε κάνει να θυμάσαι με συγκίνηση τα λόγια του Μένανδρου που έλεγε τούτα τα συγκινητικά λόγια: «Πόσο ωραίο είναι να είναι κάποιος άνθρωπος, όταν πραγματικά είναι άνθρωπος» !

Με ανθρώπινη και ταπεινή ματιά

ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΝ. ΣΑΚΚΕΤΟΣ
Συγγραφέας-Ιστορικός Ερευνητής

ΥΓ. Τα Αρχιγράμματα των παραγράφων του παραπάνω χρονογραφήματος σχηματίζουν το ονοματεπώνυμο: ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ!..